Аляксандр Сяргеевіч Пушкін




НазваАляксандр Сяргеевіч Пушкін
Дата канвертавання25.12.2012
Памер54.28 Kb.
ТыпДокументы
Аляксандр Сяргеевіч Пушкін (6 ліпеня 1799, Масква — 10 лютага 1837, Санкт-Пецярбург) — рускі паэт, драматург і празаік; пачынальнік новай рускай літаратуры, заснавальнік сучаснай рускай літаратурнай мовы.

У ліцэйскія гады, своеасабліва выкарыстаўшы каноны рацыяналістычнай паэтыкі класіцызму, ён напісаў вершы «Успаміны ў Царскім Сяле», «Гарадок», «Ліцынію» і інш. Уваходзіў у літаратурныя гурткі «Зялёная лямпа», «Арзамас». У вершах гэтага часу вольналюбівыя настроі, імкненне пераадолець нарматыўнасць паэтыкі XVIII — пач. XIX ст., адысці ад жанрава-стылявой рэгламентацыі, дасягнуць свабоды паэтычнага слова («Вольнасць», 1817, апубл. 1856, у Расіі цалкам 1906; «Да Чаадаева», 1818, часткова без ведама аўтара апубл. 1826; «Вёска», 1819, апубл. 1826 і інш.). У падобным кірунку напісана паэма «Руслан і Людміла» (1820) у якой карціны гераічнага мінулага прасякнуты рамантычнай патэтыкай і гумарам, умоўнасць жанру паэмы-казкі спалучаецца з жыццёвасцю характараў, стылістычным багаццем і моўнай свабодай.

Паўднёвая ссылка — перыяд росквіту рамантызму А. Пушкіна, які найбольш выявіўся ў створаных тут паэмах. У творчасці А. Пушкіна «паўднёвыя паэмы» адыгралі вялікую ролю: «Каўказскі нявольнік» (1820-21, апубл. 1822) у многім падрыхтаваў «Яўгена Анегіна»; важнае месца ў далейшым будзе адведзена тэме мяцежнай «волі» і маральнага закону, заяўленай у «Братах-разбойніках» (1821-22, апубл. 1825), супастаўленню і проціпастаўленню гармоніі і стыхіі, «анёльскага» і «дэманічнага», пачатыя ў «Бахчысарайскім фантане» (1821-23, апубл. 1824). У гэтых паэмах упершыню выразна акрэсліваецца філасофскі падыход А. Пушкіна да праблем свабоды, кахання, асобы.


Адам–Бернард МІЦКЕВІЧ польскі паэт беларускага паходжання, публіцыст, асветнік.

Ужо ў ранняй «філамацкай» творчасці Адама Міцкевіча знайшлі адлюстраванне яго грамадска-палітычныя погляды на гісторыю і лёс роднага краю, ролю нацыянальна-вызвольнай барацьбы ў гістарычным працэсе. У паэме «Мешка, князь Навагрудка» (1822) створаны рамантычны вобраз жанчыны-патрыёткі і ваяводы Парая, гатовых на самаахвярнае змаганне дзеля вызвалення Айчыны. Гэта стала асноўнай тэмай усёй яго творчасці. У вершах «Ужо з пагодных нябёс...», «Картофля» выказваў пачуццё замілаванасці і любові да роднага краю, заклікаў маладых людзей да ахвярнасці і адвагі ў імя свайго патрыятычнага абавязку. Вершы ковенскага перыяду (1819—23) «Песня Адама», «Песня філарэтаў», «Ода да маладосці» сталі агульнапрызнанымі сімваламі філамацкага руху, у якіх нацыянальна-вызвольны пафас спалучаецца з роздумам паэта пра лёс усяго чалавецтва.У перыяд расійскай ссылкі напісаў «Санеты» (1826) і паэму «Конрад Валенрод» (1828). «Санеты», што складаюцца з адэскага і крымскага цыклаў, напоўнены глыбінёй душэўных перажыванняў, настальгічных патрыятычных пачуццяў і лічацца шэдэўрам сусветнай літаратуры. У іх паэтычнае майстэрства Адама Міцкевіча дасягала надзвычайнай віртуознасці. У сюжэце паэмы «Конрад Валенрод» выкарыстаны матывы гістарычнага змагання старажытных ліцвінаў супраць крыжакоў. Самы значны мастацкі твор А. Міцкевіча, вялікая нацыянальная эпапея — паэма «Пан Тадэвуш» (1834). У ёй маляўніча і яскрава раскрыты характэрны ўклад жыцця і побыту мясцовай шляхты, дадзены шырокая панарама народнага жыцця на Беларусі пач. ХІХ ст., яркія пейзажы Навагрудчыны і Налібоцкай пушчы.


Леся Украінка(25 лютага 1871 — 1 жніўня 1913) — украінская паэтэса і пісьменніца.

Барацьба, трагедыя, канфлікт–вось асноўныя рухавікі быцця, па думцы Лесі Украінкі і гэтай ідэяй барацьбы, дынамікі вечнага руху наперад і вышэй прасякнута ўся лірыка ўкраінскай паэткі. Гэта асноўная рыса яе стылю, стылю рэвалюцыйнага рамантызму.

Матыў барацьбы за нацыянальнае вызваленне развіваецца ў гучную тэму, пераплятаючыся з другой цэнтральнай тэмай - пра ролю паэта ў барацьбе народа за сацыяльную і нацыянальную свабоду. Гэтая адвечная тэма рамантыкаў, тэма пра ўзаемаадносіны мастацтва і жыцця, мастацтва і грамадства, развіта Лесей Украінкай ў шматлікіх творах: «Бывае, часам ...», «Цуд Орфея",«Сон», «Fiatnox!»

Адносна меншае месца ў паэзіі Лесі Украінкі займае так званая "асабістая лірыка» - тэмы кахання і прыроды. Прырода сваёй гарманічнай прыгажосцю ўсяляе ў душу паэткі ўпэўненасць у заканамернасці прыгожага, т. е. справядлівага ў свеце. Нездарма з прыродай звязаны ў яе самыя аптымістычныя вершы пра лёс сваёй песні (Спявай, мая песня ... "), пра непераадольнай волі да жыцця і барацьбе (« Урыўкі з ліста »), нарэшце, аб невынішчальнай веры ў перамогу над усім злым і несправядлівым («Як цяжка ..."). Вобраз буры - адзін з самых любімых вобразаў Лесі Украінкі. Адзін з яе шэдэўраў, гімн сілы, адвагі і мужнасці - «У непагодлівае хмару ...» - пабудаваны менавіта на гэтым вобразе. Часта тэма прыроды пераплятаецца з тэмай кахання. Арганічнага, здзейсненага адзінства гэта перапляценне дасягае ў паэме «Ізольда Белорукая» і ў знакамітай драме-феерыі - «Лясная песня», дзе на ім пабудаваны ўвесь драматычны канфлікт.


Джордж Ноэл Гордон Байрон, с 1798 6-й барон Байран— англійскі паэт-рамантык

Творчасць Байрана можна ўмоўна падзяліць на тры перыяды. Першы перыяд творчасці Байрана - гэта 1807-1809гг.: час стварэння зборніка «Гадзіннік вольнага часу» (1807) і сатыры «Ангельскія барды і шатландскія аглядальнікі» (1809). Паэт у гэты час рыхтуе сябе да дзейнасці ў Палаце лордаў. Сляды некалькі нядбайнага стаўлення да паэзіі прыкметны ў вершах зборніка. Зборнік выклікаў рэзкую крытыку. Але паэт быў разумны, смелы, здольны пастаяць за сябе, не шкадуючы прызнаных аўтарытэтаў, што і выявілася ў сатыры «Ангельскія барды ...». Разам з тым ужо ў першых вершах вызначаюцца асноўныя тэмы яго паэзіі. Такія тэмы: супрацьстаянне грамадству, страта сапраўдныхсяброў, каханне як аснова існавання, трагічная адзінота, блізкасць да дзікай прыродзе, а часам і жаданне сысці з жыцця – пастаянна будуць узнікаць у паэзіі Байрана на розных этапах. Джордж Байран з'явіўся адным з родапачынальнікаў і ярчэйшым прадстаўніком літаратурнага і філасофскага рамантызму, упершыню заявіўшы аб самакаштоўнасці творчай асобы, супрацьпаставіўшы яе асцярожнаму, кансерватыўнаму дыктату. Трагічны разрыў асобы і грамадства, незразумелы і адзінота паэта, яго права на самарэалізацыю не толькі ў літаратуры, але і ў асабістым жыцці – вось тыя каштоўнасці, якія склалі аснову творчасці Байрана.

Імкненне да волі ў Байрана не было паэтычнай дэкларацыяй, паэт не толькі спачуваў змагарам за свабоду, ён асабіста прыняў удзел у вызваленчай вайне грэцкага народа. Байран бачыў герояў і смерць на свае вочы. У вершы "Ты скончыў жыцця шлях ..." ён звяртаецца да героя, самааддана змагаўся за свабоду. Смерць за свой ​​народ, родную зямлю - шлях любога салдата, але ніхто з іх не будзе забыты.


Віктор Гюго — французскі паэт, раманіст, драматург; лідар рамантычнага руху ў Францыі.

Прадмову да драмы «Кромвель» (1827) - маніфест французскіх рамантыкаў. П'есы «Эрнані» (1829), «Марыён Делорм» (1831), «Руі Блаз» (1838) - увасабленне бунтарскіх ідэй. У гістарычным рамане «Сабор Парыжскай Багамаці» (1831) моцныя антыклерыкальныя тэндэнцыі. Пасля дзяржаўнага перавароту Луі Напалеона Банапарта (1851) эміграваў, выпусціў палітычны памфлет «Напалеон Малы» (1852) і зборнік сатырычных вершаў «Адплата» (1853).

Раманы «Адрынутыя» (1862), «Працаўнікі мора» (1866), «Чалавек, які смяецца» (1869), якія паказваюць жыццё розных слаёў французскага грамадства, прасякнутыя дэмакратычнымі, гуманістычнымі ідэаламі.

Асаблівае месца ў творчасці Віктара Гюго займае «Сабор Парыжскай Божай Маці» (1831), паколькі тут ён упершыню прадэманстраваў свае цудоўныя магчымасці ў прозе. Як і ў драмах гэтага перыяду, персанажы рамана абмаляваныя з дапамогай рамантычнай сімвалізацыі: гэта выключныя характары ў надзвычайных абставінах; эмацыйныя сувязі ўзнікаюць паміж імі імгненна, а іх гібель абумоўлена рокам, які служыць спосабам пазнання рэчаіснасці, бо ў ім адлюстроўваецца ненатуральнасць «старога ладу», варожага чалавечай асобе. У гэты ж перыяд дасягае поўнайсталасці і паэтычны дар Гюго.

1874 Гюго, зусім абыякавы да новых павеваў у прозе, зноў звярнуўся да гістарычнага раману, напісаўшы «Дзевяноста трэці год». Нягледзячы на мноства дакладных звестак аб рэвалюцыйнай Францыі, у рамане зноў перамагае рамантычная сімвалізацыя: адзін з герояў ўвасабляе бязлітаснасць да контррэвалюцыянераў, а другі - міласэрнасць, якая вышэй за ўсіх грамадзянскіх разладаў; рэвалюцыю ж пісьменнік называе «ачышчальным горанам», дзе парасткі новай цывілізацыі прабіваюцца скрозь хаос і змрок.



Дадаць дакумент у свой блог ці на сайт

Падобныя:

Аляксандр Сяргеевіч Пушкін iconМайстар кавальскіх спраў – Аляксандр Сяргеевіч Дубіна
Яшчэ з самага маленства Аляксандр Сяргеевіч хацеў маляваць, І ў яго гэта вельмі добра атрымоўвалася, ён любіў зрысоўваць розныя выявы...

Аляксандр Сяргеевіч Пушкін iconНілаў Аляксандр Аляксеевіч
Нілаў Аляксандр Аляксеевіч. Член Саюза журналістаў рб. Нарадзіўся ў 1958 годзе ў Гомелі. Скончыў эканамічны факультэт гду ў 1982...

Аляксандр Сяргеевіч Пушкін iconМіхася Стральцова " яма ў небе"
Выканаў студэнт першага курса праграмы “Міжнароднае права” Аляксей Сяргеевіч Курэтаў

Аляксандр Сяргеевіч Пушкін iconПаважаны Міхаіл Сяргеевіч
...

Аляксандр Сяргеевіч Пушкін icon1901-1950) (сапраўднае імя Аляксандр Чадарайніс) латышскі паэт І празаік, якога лічаць пачынальнікам урбаністычнай паэзіі ў Латвіі
Аляксандр Чак/ Aleksandrs Čaks (1901–1950) – (сапраўднае імя – Аляксандр Чадарайніс) – латышскі паэт І празаік, якога лічаць пачынальнікам...

Аляксандр Сяргеевіч Пушкін iconМальскі дзіцячы сад – базавая школа
Аляксандр Якіменка, узбадзёрыў прысутных І надаў ім сілы. Мальскі дзіцячы сад – базавая школа ўдзячны вам, Аляксандр Аркадзьевіч,...

Аляксандр Сяргеевіч Пушкін iconГалоўная спартовая падзея апошніх дзён славутая вэлягонка "Тур дэ Франс", на якой сёлета дэбютавалі два гоншчыкі зь Беларусі. Адзін зь ІХ, Аляксандр Кучынскі
Беларусі. Адзін зь ІХ, Аляксандр Кучынскі, на першым этапе не адзін дзесятак кілямэтраў ішоў у лідэрах, набраўшы да таго ж заліковыя...

Аляксандр Сяргеевіч Пушкін iconГалоўная спартовая падзея апошніх дзён -вэлягонка "Тур дэ Франс", на якой сёлета дэбютавалі два гоншчыкі зь Беларусі. Адзін зь ІХ, Аляксандр Кучынскі, на першым
Беларусі. Адзін зь ІХ, Аляксандр Кучынскі, на першым этапе не адзін дзесятак кілямэтраў ішоў у лідэрах, набраўшы да таго ж заліковыя...

Аляксандр Сяргеевіч Пушкін iconПрэм’ер-міністру Рэспублікі Беларусь вул. Савецкая, 11 220010, г. Мінск Шаноўны Сяргей Сяргеевіч
Беларускую эканоміку ахапіў фінансава-эканамічны крызыс. Усе групы грамадзтва ў трывозе за будучыню свайго дабрабыту й пэрспэктывы...

Аляксандр Сяргеевіч Пушкін iconМіністр адукацыі нашай краіны Сяргей Маскевіч І старшыня ЦК галіновага прафсаюза Аляксандр Бойка
Міністэрствам адукацыі І беларускім прафесійным саюзам работнікаў адукацыі І навукі на 2010—2012 гады. Свае подпісы пад дапаўненнямі...

Размесціце кнопку на сваім сайце:
be.convdocs.org


База данных защищена авторским правом ©be.convdocs.org 2012
звярнуцца да адміністрацыі
be.convdocs.org
Галоўная старонка