Ад імя фундатара выдання Беларускага грамадскага аб’яднання "Адпачынак у вёсцы" выказваем удзячнасць Іванаўскаму раённаму І Мотальскаму сельскаму выканаўчым




НазваАд імя фундатара выдання Беларускага грамадскага аб’яднання "Адпачынак у вёсцы" выказваем удзячнасць Іванаўскаму раённаму І Мотальскаму сельскаму выканаўчым
старонка3/8
Дата канвертавання23.02.2013
Памер0.72 Mb.
ТыпДокументы
1   2   3   4   5   6   7   8

На вэселе у кого што як прыходылось то готовылы, ну мнясо коб було, булкі коб булы, рыбы жараныі, всэ такее обязательно коб було, ковбаса, каравай пэклі обязацельно. Маты хрышчона всэ пікла, тры жэншчыны обязацельно, а місылы то утрох. Гналы самогонку із жыта. Каравай украшалі квітамы. Квіты булы такія з бумагы, робылы да украшалы. Казалы: “Росты, короваю, вышэй того гаю, вышэй тэі пэчы, коб чтыром було лэгчэ коровая стэрэгчі”. Коб высокі був. Лопату ставілі на покуцце. Старінны обычай, старыя люды так робылы. Стараліся коб вдавався. Було недалёко, чэрэз хату, дочку воны отдавалы, (смяецца) я тэе нэ забуду, там такі каравай удався, шо мусылы кірпіч на прыпечку выніматы, бо нэ можно було з печі выняты, вырос. Каравай делілі в конці, вжэ в понэділок. Пэклі в обыёх – і жаніха, і нэвэсты. Батько хрышчоны каравай дэлів, або мужчына такі порадочны, одріжэ, ужэ тыі шышкі познымае, да поріжэ, по кусочковы, да тогды вжэ тарілку, як йідять люды да по очэрэді, тому дасць каравая, да грошы той положыть, да знов другому бэрэ. Молодым давалы, кідалы, одріжуть молодым.Да на покуцце поставлять. На хрысціны тожэ готовылыса шо у кого було, нэслі покроха грошы, у кашу клалы, ставляюць кашу, да вроде в кашу грошы кладуць. Кашу варыла хазяйка. Посыдять, вып’юць кроха, да поідять, да і все. На помінкі – як пост, то поснее, а як нэ пост, то шо в кого було. Куцця обязацельно коб була, з мэду. Воду з колодца, і сырую пылы воду тогды ніхто ее нэ кіпятів. I сыта говорылы, і куцця, як хто. Крышылы пырога, робылы коліво.

За столом, з однэі мыскы елі, хазяін сідів на покуцці, хазяйка большынство подносыть, а деці вжэ в порадку. Хозяін сядэ, да помолымса, да похрысцімса, да йілы. Хазяін різав хліб. Як діты шумелі, спынялы, крычалы: «Спокойно, трэба поісты, да ітты до роботы».

Запісана ад Стасевіч Любові Арсенц’еўны 1932 г.н. 04.07.2009


«Я тут радзілася, з дваццаць п’ятого року. У сорок трэцім мое вэсілля було. Парцізаны булы, дай ой, всяк було. Хаты палылы. Тогды мое вэсілля було, як нэмець ізганяў да міста.Я була слабоватая, дак мэнэ одпустылы, а мого бацьку і брата, і сэстру повэзлы. Цяжко було, кроха ж сіялы, запас вілы крошэчку. Просо сіялы, полэ було свое, да копалы да сіялы, а вжэ як бэжэнці пріходылы, то трудновато було, то тэі, то тэі. I ботвіння то ійылі, лыст, ды кропыву, як нэ було шо. Всяк було.

А як вэсілля робылы, родіцелі былі. Свыня забылы, корова була, зэрно було, та з поля, намолотылы да намололы, а після войны трудновато було, як нэ було хліба, то й до Пінска ходылы за хлібом, як ужэ колхозы булі, горшэй кроха було, але ж пэрэжылі, да й стало ліпшэ. Ну забрав колхоз жэрна, да ходылы на роботу кілька тых даст копэйкі да вжэ после стало добрэ, ужэ йіхалы в Росію на заработкы кто кроха дужшы.

Хліб тогды самі піклы. Намолым о такі жорны булы, о таке намэрэмо, посіемо, у діжу да наколотымо, да закваска така була, это пока вжэ колхоз стал, да стала пэкарня. Пеклі з мукі яка е. Жытня больш, пшэныця то пырога колы спечэш. Тэе коб на дрожчах, а тэе коб закваска така була. Дыжа булла дэрэвляна, з дубу. Хозяін сам нэ робыв, куплялы. Діжа в сінях стояла, дэ холодній. Бохуны такіе большые пэклі. Як сім’я большая, то большые, на тыждэнь хапае. Як напалымо піч, да на лопату, то лысту дубового постэлэться, мукой посыплэться, дыу піч. Крэста нэ робылы, робылы то як Пасха, як на воскрэсенье. Піч напалылы , да бачымо шо білая піч, выгрэбаем жар коцубою, помілом то з вэткі такім, а там чысто, на чэрэні, то смачнійш ніж на бляхах. На бляхах то ужэ пэклы як колхозы сталы, ну бляшкі былі то як білое пэчэться, малэнькі такы, а гэты шо хліб з діжы, то на чэрэнь саджалы, то ліпшы ніж на бляхах. Хліб різав хозяін, і мы різалы, хто хоча, то і крое, як садяться йісты, то і ріжа. Як садіш у піч, то одчыніў, коб нэ загорів. Як большы хліб, то пару часов, як меншы, то полтора. Як готовы – постукалы трохэ, як отстае, то вжэ готовы. Выймэмо з печы, да положымо, да водою повэрху обмыемо, то вона бы така як жовтэнька, так робылы.

Качалы локшу. Пару яець, пувлітра воды, то більшы, то меншы, качаеться качалкою, по столі роскотывала тонэнько, да кроха полэжыть од ранку до вэчора, растэлымо настыльныка, скрутымо-скрутымо, да ножыком поріжэмо дібнэнько-дрібнэнько, а тоды варымо.

А пончыкі робылы з ціста, роскачаеться, да туды положымо, як м’ясо е, а як не, то варэнье, положымо, закрутымо, заліпімо, да у воду, да то вжэ гэтыі, а то в олію, то воно кіпіть у олыі, а у воді то нэ такее. Не варэнікі а як, зовуть, нэ пам’ятаю… Варэнікі я робыла з ціста, да у горшчок, да кідаеш, дла воны поварацца, а после пэрэворочваеш, да одцідіш, да в піч, да варылы. Клёцкі накачаеш, да вкінеш, да всэ. Соломаху робылы. Кроху розводыш, коб нэ было густо-густо, кіпіть молоко, да вкідаеш.

3 круп кашу варылы. Всяку – грэцку, просяную. Як не було гэтых, то насушым, да була ступа такая, да качалка, во гэтакі, товчэш і товчэш. А я товкла, і чоловік, і діты, і баба. А тогды вжэ машыну поставілы. Крупніка робылы, всыпеш пара жэмэні у молоко, да поварыш.

Суп варылы крышаны. Казалі – картоплю або крышанэй наварыш. Картоплю кідалы, або макаронкі, або рысовы, моркву кідалы, то укропу то цібуля. Як е, і мяса, а як не – на оліі, шо естя. Боршч – бурака накрышым, да варыцця картопля, до бурака то вкінэш, а посля капусту мну, варыш самую капусту, то вжэ боршч. Картопэль, буряк, а капуста, то крышыш капусту картоплю, да мяса вкінеш, да в піч уставіш. Капусту – як літо, то свіжую варыш на газові, то яна нэ смачна, твэрда, а як зіма – то кіслую, ставіш у піч.

Капусту квасілі – нашатковалы – нашатковалы да ў дубову бочку, да гарою збілі, збілі, добавлялі моркву, сіль, а посля выбіраем, як стоіць, а не то в слоі. Да збіваемо, у боцці яна запліснее. То жэ надто часто, то застэлеш марлечкой, да кружкамы, да камінчіком пріложыш, а як ужэ в слой, то накрыеш крышэчкой. Кочанамі квасілы тую шо йісты, солоную. Упальш у пічч, обэрэш да вкінэш, вона троха высушэться, а посля выймэш, да обэрэш тэе попэл чі шо, да розріжэш, да мочыш у воді, суткі, хай помокнэ, зм’якшэ, коб горэч выйшла, а тоды росол заправляеш солі, то пэрцу, то лаврового лісту Як узіму бэрэш до тэі картоплі. Та капуста, шо укідалы у бочку, то звалі “полюдка”. Огуркі солылы у боцці.

Картоплі натрэш, да заправыш, да ў кострулю, да сала туды, она тушыцца така бабка, картопляна. Дранікі робылы – натрэш, да на сковороду. Коўму робылы – картоплю отцідыш, а такім товкачыком потовчэш-потовчэш, заправіш, да і на стіл, а зсправыш – хоч оліім, хоч маслом, хоч салом. Шо в тэбэ йісты, та на сковороду да в піч, да стоіць. Салаты робылы.

Молоко, да творог, да сір робылы. Оттопыться, да у кідун такі, да стэчэ, да выкінэмо, да помнэться, ззаду його туда ложымо, да тако зав’яжэмо, да ў торбоцці, да положым камінчік, твэрды робыцця, это звалі сір. Сушылі, всяк було. Сохнэ, возьмэмо масло на шковороду чы в міску, накрышымо того сыла, да вставімо в піч, як станэ да разпушыться, жовты да смачны. 3 маслом ійлы. Казалы – “утушымо сыра”. Масло робылы – бійка така дэрэвляна, да колочак, да кололы, куплялы бійкы, в тэй дэрэвні коля Століна, багато робылы такіі бочкі, да прывозыі, і бочкі, і цэбрікі, і эты во што хочыш, да куплялы. А сыроватку свіням. Ну часом то можна на сыроватке спечэш, я тэпэр часом, як молоко, то на молокові, а як нэ, то і на сыроватцы.

Солылы сало. У такі сундук, така дзіжка, мій хазяін то такі з дошчок зробыу, заправа робыцця – сіль, чоснік, а як без гэтого, то воно стоіть довго. А в чосныку, то нібы жовкныть. А так, шо хош робыш – і котлеты, і голубці Капусту одварвалі, коб м’якка була, да м’яса туды, да рысу наварыш, да натовшэш, да помішаеш, да в ту лыстыну, покіпіт на газові, то тэпэрішня вжэ, а ніколышня – то ніхто поняття нэ знав тых голубцэй. А давней то капусты, да буряк, да картоплю робылы, в горшчок того всего, тэпэр вжэ выдумляюць…

Ковбасы робылы, як заб’еш, то і ковбас наробыш, і унутраных, пэчэня, да гэтых, м’ясных, ніколы робылы. По своіх – сэстра, брат, то давалі м’яса. Кроў не ужывалі, кроў ійсты – то большы гріх. 3 лёгкага, з печані то робылы ковбасы, кроха поварыцца, коб вона не розм’якла,мэлеться на тэй м’ясорубці, да заправляецця, да у кішку – шкрэбчэться, да напіхаеться, да тоді в піч, да пэчэться. До войны ножом крышылі. Посля войны вжэ былі м’ясорубкі Сальтісоны робылы. Гэтако была така січкарка, то посічэться-посічэться, былы такі ночовочкі, так коб нэ расплываласо, а після былі вжэ м’ясорубкі. Обварыш, голову там, етого, да выймэш, поріжэш, поріжэш, да заправыш, колендра, то пэрэць, то ліста всяка заправа, да возьмэш уючка гэтаго, то жолудак называлі, напхаеш яго туды, да тэі прышыеш, да і у воду. Да кіпіць, да уварыцца. А тоді выймэш, да на крышку його положыш, да гнетком кроха, да украіш. М’ясо ійлы як було. Як заб’еш кабана, то кажны дэнь хапае, то гусі, качкі, тэж трымалы. З м’яса робылы холоднык – голова, лапы, это, поварыться, добра трэба варыты, да заправляеш чосныком, за захолонэ, да холоднык. Да холодэць, а тэй робяць квашанае. Унас казалы холоднык.

Рыбы жарылі, варылы, надзівалы, гэтого шчупака облупыш, шкуру знімеш, да м’ясо того, да дэ шо добавыш,манкі, дак размішаеш, да в тыю шкуру напіхаеш, да поварыться, да называлі “надзіваны”. Уху робылы.

Квас робылы, от як хліб чэрствы, да высушыш на сухар його, а после намочваеш, да постоіць, да то робыцца квас. Як хто хоча – хто кіслэ, хто солодке, это по укусу добоўлялы. Хто шо мае, чы вода, чы компоты – яблыка сушылі, да вышні, сушылі на сонцы, подсолодыш, да і з пірогові наісішся. Кісель варылы як ніколы – картоплю натрэш, да процідіш, да развэдэш, крахмал назбіраецься, да ото кісель.

Гналі самогон – картоплі растовчэш, да мука, да пара, у горшчыкі, да постоіть, а после у чугункі, да такі большы чыгун, да крышкою, да з дыркою, да на пріпечку, да вкладаеш, за захолонэ. Казалі самогонка. Горілка то лавочна.

Тэпэр пicт то Пэтрiвка, iдэ до Пiтра, а там iдэ до Спаса, от 14 до 28 чысла, августа. То Успэнскі будэ пост. Як Богородыця пост. А потэм то Піліпаўка і пэрэд Колядой, а той Вэлікі пост пэрэд Пасхою. I в сэрэду, і в п’ятніцу м’яса і молока не ядуць. Картоплі, да мука, да вода, да чаю выпіты. На Коляды готуеться вэчэра, як прыйдуць із цэрквы, і ковбасы, і сыр, і масло, як у кого. Тоды вжэ ідяць. На помінкі готовылы куццю – воды з мэдом розвэдэш. На Діды гэта во вэчэра посная, а то в суботу у цэрквы правыться за упокой, тоді всэ ідяць, на ноч нэ убіралы, бо прыйдуць вэчэряты покойнікі, повэчэряеш, свічэчку запалыш, посное у нас – сэлэдэць, то тэе. Куццю тры разы чэрпалы, а як ужэ повэчэряеш, то по разу. То гэто на Діды гэтак робяць. Горілку пускають тры разы, ніколы одну румку пускалі по кругу. Это ніколышне, казалі стограмівка.

Каравай робылі родіцелі. Чі сэстра, чі матэріна, казалі “Росты, короваю, вышэй того гаю, вышэй тэі пэчі, коб чатыром було лэгчэ коровая стэрэгчі”. Чатыром – то молодыі, батько і маты. Овёс да квіты прыв’язвалі, да гэтако во, і калына. Різав пэршы сват, пешого куска молодый і молодому, а после батькові і матэрі, а потэм по кругу, это як молодая прывезлі вжэ іі до дому, а дугі дэнь вона підэ до матэрі в госты, вона вжэ нэсэ того короваю у госты, в “коровайные госты”. Это будэ у неділю вэсілля, то готовалі так шышкі. П’яць шышэк на караваі. Дві двойчастых і тры тройчастых, міняюць, біруць од кавалера двойчасту, ад короваю біруць двойчасту, міняюць. Так звэдэно у нас, нэ знаю, почему».

Запісана ад Райкевіч Ганны Трафімаўны 1925 г.н. 08.07.2009


«Свэкров моя пэкла хліб, рошчыну рошчыніть, в ее спецыяльна така діжачка була і закваска там всэгда оставаласа, рошчыніть, да ніч побудэ, да скількі’ вона пэкла, навэрно зновку коб подышов, на ржанэй муке, но я з ей не жыла, но в іі смачны був хліб. I на чэрэні она пэкла, і на капусным лістові пэкла, і на бляхах пэкла, довго пэкла, в 1965 мы пожаніліса, мо і дэ до 1980 году пэкла. На бляхах давно пэклы, мо і самы бляхы робылы. Для дітэй в пост маты спечэ млынца пэрэд польшнем і всэ.

Коровай на вэсілля всэгда пэклы. У нас родствэнікі пэчуть. Маты хрышчона тожэ місыть, але удвох, у трох коровая місять, по обычаю, як було раньшэ, это у Пінску у мэнэ племяннікі, пэрша сэстра на 23 рокі старійша з мэнэ була, ну то схотілы коб коровай був мотольскі, то я пэкла тут дома, ну то років 10 тому назад, а два рокі тому назад пэкла коровая мого племянніка сын жэнівса. Тэпэр просто пікла, раньшэ ж співалы пісні, по правді я 19 років то я пісні нэ співаю, як погіб сын, то нэ співала, бо рот нэ раскрывавса. Ну а так співалы, як обмылі, замісылы, то співають: “Мыйтэ ручкі, коровайнічкы, да на довгі літы, шоб вышны родылыся, нашы діты любылыся”, то як кончать місіты, а як замісылы, то вжэ як ділять, то “Коровай гічэ-гічэ, корованічок клічэ.,.”, а як місять, забулася…. Раньшэ то всэгда участвовала, як до сына, а потэм ужэ і на вэсілля нэ ходыла. Ну а потэм ужэ як пэчуть коровая, то ужэ на лопату, обычно в тазіках это все пэклі, на лопату тазіка усадять у піч, да ужэ бігають по кутках, да пэрэхрэстять, да тожэ співають пісні. Да я ужэ позабувала. Да ужэ і пам’ять така стала. Коровай і нэ всэгда получався, но украсять. У пятныцу пэклі коровая, то які вжэ получыцца, то такі і будэ. А сусідка тожэ, она учытельніцэй робыла, то сына жэніла, то кажэ – хочэ мотольского короваю, кажэ, Марыя, спэчэм, спэклі того короваю, а він сів, шо робыты, він такі укусны, але не надто хвайны, а у Кобрын трэба візты, бо там свадьба була, ну да я потэм спікла другого, да і всэ. Ну то кажуть, як то сядэ, то нэма доброй жызні молодым, як коровай нэ добры, нішо казалы, то нэ надто добрэ, слава Богу, это дэ мо і років восем тому назад, добрэ жывуть. Кажу, ліпш ніч нэ досплю, да і спэчу другого. Різалі шышкі з дэрэва, о такей во дліны, палкі такіе, жэніху трэба тры шышкі такіх шоб дві палкі, такі бы рогі і дві тройчастых, а нэвісті наоборот. Тры пгройчастых і дві двойчастых, наматываеться туда тесто, запікаетьсяу печкі, ну а потом нарезалі овёс, цветы надевалі, ну і прівязывалі, і пшэніцу, а последнее врэмя только ов’ёс. Ну і барвінцэ зэльоного прывязвалы, коб зэлёны був, ну і цветы. Ну два годы была свадьба у Мінску, а роботы було мніго нішо, да думаю куплю готовы цветы, да прів’яжу а она звоныть і кажэ – мамо, будэ нэ натуральнее, да купляла бумагу, да робыла цвіты. Як ніколы потым ідуть у госты, да нэвеста нэсэ одну тройчасту шышку до жэніха, а жэніх дае двойчасту. Міняютьу короваі, як ныколы, у суботу прыходять сваты, нэвэста стоіть на лавоццы, это было раньшэ коб водка тры разы пройшла, тры разы налывають, і навязвають подарков, раньшэ сітцов навязвалы, давалы жэніхові под руку, і жэніх со сватамы ідэ додому, это по-ніколышньому. А тоді до невесты прыізжаюшь свахы, угошчають, сыра дають, співають, а потым выносять два короваю на стіл, і чэрэз короваю пэрэпіваються родытелі невэсты, маты, і тоды міняють шышкі, і тоды жэніх бэрэ коровая, і забірае нэвэсту, і йідуть ужэ в прыданкі. Раньшэ рушнікі тканы і скатэрті тканы, і это ужэ біруть у прыданэ. А со сватамі прыізжають пэрэдоішчы звалы, это хлопці чы половіка якого, чы шкуру чы гуся забырають до вінца, візуть туда нэвэсту, ты і прыданкі, розвішвають на іконы, коб мніго було рушнікей, скатэртей, а потом жэніх ідэ по цёшчу, а обычай такі був, як зять на порого, так цёшча пошла жарыть яішніцу, да всэ сміялыся – “зять на порог, а цёшча за яйцы” (смяецца). Ну, да вжэ угошчалы там, шоб яішніца була, забырае ужэ всех родственіков, пэрэзов звалы, а ідуть по нэвэсту с короваем. Ставілі шо було, вот допустім було по возможності, вот я як пошла в 65 рокі замуж, то свёкор казав, шо сало в косовыцу було в його, а він був у Германію вывезен, да прыіхав, да ніц нэ було, а двое дітэй було, жінка умэрла в Германіі, прыіхав сам, да взяв старійшую, да пока трудно було, да тэе варэнне було на столах в тэе врэмя, шо було. Ну а последнее врэмя прыготовляють добрэ. Марыя Івановна вам раскажэ – і м’ясо выпікають, і холоднык, і котлеты, і капусту востру роблять, тэпэр усякі штучкі, багато.

Холоднык роблять – свіные лапкі, а часом і говяжы добоўляються, а я з індоуток роблю, да вымочышу воде добрэ, да в горшчок уложыш, чы в чыгунэк, да в піч, да закіпіть, да лістыну лаврову уложыш, да ставыш в піч коб оно часов пять помліе, да по посуді разлываеться, да самы укусны холодныку печкі. Пырогы пэклі обязательно, без начынкі, у нас ніколы з начынкою нэ пэклы. 3 маком, з варэннем, то рулеты зовуть у нас, то раскатаеш тісто, да маку шсыплеш, да скатаеш у рулетіка.
1   2   3   4   5   6   7   8

Падобныя:

Ад імя фундатара выдання Беларускага грамадскага аб’яднання \"Адпачынак у вёсцы\" выказваем удзячнасць Іванаўскаму раённаму І Мотальскаму сельскаму выканаўчым iconСацыяльна-эканамічнае развіццё сельскіх тэрыторый на падставе традыцый І культурнай спадчыны
Рэалізуецца дзякуючы фінансавай падтрымцы Еўрапейскага Саюза І фонда “Еўразія”, прынялі ўдзел прадстаўнікі мясцовых органаў улады...

Ад імя фундатара выдання Беларускага грамадскага аб’яднання \"Адпачынак у вёсцы\" выказваем удзячнасць Іванаўскаму раённаму І Мотальскаму сельскаму выканаўчым iconСтатут Грамадскага аб’яднання "Таварыства беларускай мовы імя Францішка Скарыны"
Прыняты ў новай рэдакцыі на пасяджэнні Рэспубліканскай Рады 29 студзеня 2006 года

Ад імя фундатара выдання Беларускага грамадскага аб’яднання \"Адпачынак у вёсцы\" выказваем удзячнасць Іванаўскаму раённаму І Мотальскаму сельскаму выканаўчым iconПалажэнне аб эмблеме Гродзенскага абласнога грамадскага аб'яднання маладых навукоўцаў «віт»
Афіцыйным геральдычным сімвалам Гродзенскага абласнога грамадскага аб'яднання маладых навукоўцау «віт» з'яўляеца эмблема, выкананая...

Ад імя фундатара выдання Беларускага грамадскага аб’яднання \"Адпачынак у вёсцы\" выказваем удзячнасць Іванаўскаму раённаму І Мотальскаму сельскаму выканаўчым iconЗварот Сакратарыята Грамадскага аб'яднання "Таварыства беларускай мовы імя Францішка Скарыны" з нагоды перайменавання вуліц І праспектаў г. Мінска
Вялікай Перамогі без грамадскага абмеркавання кіраўніцтвам краіны прынятае беспрэцэдэнтнае рашэнне аб перайменаванні галоўных магістраляў...

Ад імя фундатара выдання Беларускага грамадскага аб’яднання \"Адпачынак у вёсцы\" выказваем удзячнасць Іванаўскаму раённаму І Мотальскаму сельскаму выканаўчым iconПалажэнне аб архіве Гродзенскага абласнога аб'яднання маладых навукоўцаў "віт"
Дакументы Грамадскага аб'яднання "віт", якія маюць гістарычнае, навуковае, сацыяльнае, эканамічнае І палітычнае значэнне уваходзяць...

Ад імя фундатара выдання Беларускага грамадскага аб’яднання \"Адпачынак у вёсцы\" выказваем удзячнасць Іванаўскаму раённаму І Мотальскаму сельскаму выканаўчым iconРэгістрацыі арганізацыйных
Унесці новы запіс у журнал дзяржаўнай рэгістрацыі арганізацыйных структур аб’яднанняў з прысваеннем рэгістрацыйнага нумара 100 аб...

Ад імя фундатара выдання Беларускага грамадскага аб’яднання \"Адпачынак у вёсцы\" выказваем удзячнасць Іванаўскаму раённаму І Мотальскаму сельскаму выканаўчым iconБюлетэнь Міжнароднай асацыяцыі беларусістаў, 2011, №2 Дарагія сябры! Прапануем Вам чарговы бюлетэнь Грамадскага аб’яднання "Міжнародная асацыяцыя беларусістаў"
Прапануем Вам чарговы бюлетэнь Грамадскага аб’яднання “Міжнародная асацыяцыя беларусістаў”

Ад імя фундатара выдання Беларускага грамадскага аб’яднання \"Адпачынак у вёсцы\" выказваем удзячнасць Іванаўскаму раённаму І Мотальскаму сельскаму выканаўчым iconГрамадскага аб’яднання "Таварыства беларускай мовы імя Францішка Скарыны" Мінск 2007
Тбм дзейнічае ў адпаведнасці з Канстытуцыяй Рэспублікі Беларусь, Законам Рэспублікі Беларусь “Аб грамадскіх аб’яднаннях”, Законам...

Ад імя фундатара выдання Беларускага грамадскага аб’яднання \"Адпачынак у вёсцы\" выказваем удзячнасць Іванаўскаму раённаму І Мотальскаму сельскаму выканаўчым iconСклад арганізацыйнага камітэта
Цэнтральнага камітэта грамадскага аб’яднання ”Беларускі рэспубліканскі саюз моладзі“

Ад імя фундатара выдання Беларускага грамадскага аб’яднання \"Адпачынак у вёсцы\" выказваем удзячнасць Іванаўскаму раённаму І Мотальскаму сельскаму выканаўчым iconС т а т у т рэспубліканскага грамадскага аб'яднання «таварыства беларускай школы»
Змяненні І дапаўненні ў Статут зарэгістраваны Міністэрствам юстыцыі Рэспублікі Беларусь 17 кастрычніка 2003 года

Размесціце кнопку на сваім сайце:
be.convdocs.org


База данных защищена авторским правом ©be.convdocs.org 2012
звярнуцца да адміністрацыі
be.convdocs.org
Галоўная старонка