Мы с гомельских пастбищ, травой знаменитых, Ушли перед самым осенним покосом




НазваМы с гомельских пастбищ, травой знаменитых, Ушли перед самым осенним покосом
Дата канвертавання23.11.2012
Памер30.7 Kb.
ТыпДокументы
ГНАЛІ ЖЫВЁЛУ... 1500 КІЛАМЕТРАЎ


Ветром и пылью клубится дорога,

И поле пылало во всю ширину…

Животные шли молчаливо и строго,

Как будто они осуждали войну.

«Мы с гомельских пастбищ, травой знаменитых,

Ушли перед самым осенним покосом,

Мы, может, сегодня на наших копытах

Последнюю мирную землю уносим!...

Не уходить бы! Остаться б! Припасть бы еще

Губами к родному, к зеленому пастбищу!»

М. Светлов


Кожны дзень набліжае нас да слаўнай даты — 40-годдзя Вялікай Перамогі. Але гераізм у Вялікай Айчыннай вайне праяўляўся не толькі на франтах, але і ў тыле краіны. Ён насіў масавы, калектыўны характар, хаця, зразумела, быў не такім яркім і гераічным.

У той дзень на сустрэчу з веткаўчанамі прыйшлі землякі, тыя, хто са зброяй у руках абараняў Айчыну, каваў Перамогу, працаваў у тыле. Беларускае тэлебачанне ў раённым Доме культуры рыхтавала перадачу "Землякі". На сцэне сем з чатырнаццаці ўдзельнікаў гераічнага пешага пераходу ў 1500 кіламетраў ад Веткі да вёскі Нізоўка, што ў Саратаўскай вобласці. Сёстры Ніна Міхайлаўна Сокалава і Раіса Міхайлаўна Барадзіна, стрыечныя браты Аляксандр Якаўлевіч і Міхаіл Мікітавіч Ганчаровы, Яўген Дзмітрыевіч Даўгадзілін, Якаў Юр'евіч Рудніцкі і Аграфена Пятроўна Яськова, Было ім тады ад 10 да 50 гадоў.

17 ліпеня 1941 года па заданню райкома партыі была арганізавана эвакуацыя буйной рагатай жывёлы калгаса "Пралетарская перамога", якую ўзначаліла П. К. Барадзіна. Частка статка ў гаспадарцы была племянной, закупленай за мяжой. І яго трэба было выратаваць ад ворага. А даверылі кіраваць эвакуацыяй жывёлы ў тыл П. К. Барадзіной таму, што яна ў той час карысталася аўтарытэтам у раёне, прайшла тыповы шлях савецкай жанчыны ад простай сялянкі да загадчыцы МТФ і старшыні калгаса.

Для эвакуацыі статка ў 700 галоў было выдзелена 5 конных павозак, неабходная дарожная маёмаець, створана група ў складзе 14 чалавек.

I вось пачалося іх цяжкае паідарожжа па тылах, па франтавых дарогах. Летам людзі і жывёла праходзілі ў суткі па 20 кіламетраў. Уставалі рана, клаліся позна. Дахам былі неба і колы, a домам — усе таварышы. Вялікі статак трэба было накарміць, знайсці вадапой, удадкаваць на начоўку, лячыць ад хвароб. Некалькі разоў фашысты бамбілі падарожнікаў, але, на шчасце, людзям і жывёле не прычынілі шкоды.

У дарозе даілі кароў малако здавалі на прыёмныя пункты,: аддавалі параненым байцам.

Наступіла восень 1941 года. Людзі са статкам праходзілі ў дзень ужо 8 — 10 кіламетраў. Трэба было дамаўляцца аб месцах яго ўкрыцця, забяспечваць кормам, клапаціцца пра начлег людзей. Улады на месцах аказвалі ўсялякую дапамогу: выдзялялі ватоўкі і матэрыял, давалі прытулак, забяспечвалі кароў сенам.

1 вось 20 снежня яны дасягнулі вёсцы Нізоўка. Гэта быу канчатковы пункт іх цяжкага шляху. Удзельнікі эвакуацыі жывёлы за пяць месяцаў прайшлі звыш 1500 кіламетраў. Іх шлях пралягаў па тэрыторыі Гомельскай, Бранскай, Арлоўскай, Курскай, Варонежскай і Саратаўскай абласцей.

Статак быў выратаваны.

У далейшым усе веткаўчане сталі членамі мясцовага калгаса імя Крупскай, актыўна ўключыліся ў правядзенне сельскагаспадарчых работ. Па-рознаму склаўся лёс гэтых людзей. Юнакі былі прызваны ў армію, вызвалялі родную краіну і народы Заходняй Еўропы ад нямецка-фашысцкіх захопнікаў, жанчыны і дзяўчаты вярнуліся ў родныя мясціны пасля іх вызвалення ад фашыстаў.

Аб усім гэтым, аб сваім укладзе ў Вялікую Перамогу яны гаварылі са сцэны прысутным у зале. Іх усіпаміны дапоўнілі ветэраны вайны і працы: А. П. Байкоў, М. П. Дубадзелаў, I. Ф. Крантоўскі, A. С. Браднікоўская і іншыя.

Шмат цёплых слоў у адрас ветэранаў сказаў дырэктар саўгаса "Веткаўскі" А. М. Панкоў, які ўручыў ўдзельнікам сустрэчы памятныя падаруннкі

Г. ГАНЧАРОЎ

Дадаць дакумент у свой блог ці на сайт

Падобныя:

Мы с гомельских пастбищ, травой знаменитых, Ушли перед самым осенним покосом iconСовет министров СССР постановление от 28 мая 1954 г. N 1023 о закреплении за колхозами зимних пастбищ госфонда
В целях улучшения использования зимних пастбищ "Черные земли" в Астраханской области и

Мы с гомельских пастбищ, травой знаменитых, Ушли перед самым осенним покосом iconО мерах по улучшению использования зимних пастбищ
В целях улучшения использования зимних пастбищ госфонда "Черные земли" в Астраханской

Мы с гомельских пастбищ, травой знаменитых, Ушли перед самым осенним покосом iconЭкскурсия по городу Барселона с осмотром храма «Святое Семейство», Площади Испании, спортивных сооружений Олимпийского Кольца и многих других знаменитых. Вы
Экскурсия по городу Барселона с осмотром храма «Святое Семейство», Площади Испании, спортивных сооружений Олимпийского Кольца и многих...

Мы с гомельских пастбищ, травой знаменитых, Ушли перед самым осенним покосом iconТридцать восемь попугаев
Африка. Трава, пальмы, лианы, Поднявшись над травой, меланхолически покачивается голова удава. Он что-то разгляды­вает в траве, Это...

Мы с гомельских пастбищ, травой знаменитых, Ушли перед самым осенним покосом iconОб учителях
...

Мы с гомельских пастбищ, травой знаменитых, Ушли перед самым осенним покосом iconЛэнс Армстронг Сэлли Дженкинс Не только о велоспорте: мое возвращение к жизни
Я хочу пересечь последнюю в своей жизни финишную черту под аплодисменты жены и десятерых детей, а потом лечь на землю среди знаменитых...

Мы с гомельских пастбищ, травой знаменитых, Ушли перед самым осенним покосом iconВечный закон
Итак, мы стоим, как перед стеной, перед последним исследованием, которое нам осталось, перед последним путешествием, последним приключением...

Мы с гомельских пастбищ, травой знаменитых, Ушли перед самым осенним покосом iconИз всех живых существ, созданных Творцом, даром слова Бог почтил только человека, выделив его тем самым из всего тварного мира и предоставив ему саму
Людям, степень его духовности – светлой или темной. Речь помогает человеку выполнить главную его миссию на земле – любовь к Богу...

Мы с гомельских пастбищ, травой знаменитых, Ушли перед самым осенним покосом iconЧтобы быть хорошим преподавателем, нужно любить то, что преподаешь, и любить тех, кому преподаешь
Самым важным явлением в школе, самым поучительным предметом, самым живым примером для ученика является сам учитель. Он — олицетворенный...

Мы с гомельских пастбищ, травой знаменитых, Ушли перед самым осенним покосом iconГде история работает на туристов Городок Тракай, неподалеку от Вильнюса, славен своим замком XIV века. Замок стоит на острове в озере и прекрасен в любое время года. Мы приехали туда поздним осенним утром, когда над озерами лежала толстая белая перина тумана. Сергей николаев курортный городок
Тумана. По набережной бродили пожилые японские туристы — современная примета Тракая. Мэр Эдмундас Малукас, справедливо считающий...

Размесціце кнопку на сваім сайце:
be.convdocs.org


База данных защищена авторским правом ©be.convdocs.org 2012
звярнуцца да адміністрацыі
be.convdocs.org
Галоўная старонка