«бiп iнстытут правазнауства» юрыдычны факультэт індывідуальны залік




Назва«бiп iнстытут правазнауства» юрыдычны факультэт індывідуальны залік
Дата канвертавання30.10.2012
Памер128.65 Kb.
ТыпДокументы
ПРЫВАТНАЯ УСТАНОВА АДУКАЦЫI

«БIП – IНСТЫТУТ ПРАВАЗНАУСТВА»

ЮРЫДЫЧНЫ ФАКУЛЬТЭТ

 

 індывідуальны залік

 


ТЭОРЫЯ I ГIСТОРЫЯ ДЗЯРЖАВЫ I ПРАВА

КАШТОУНАЕ ВЫМЯРЭННЕ ПРАВА

 

 

 ГРАМАДЗЯНСКАЕ ПРАВА І ПРАЦЭС, ГАСПАДАРЧАЕ ПРАВА І ПРАЦЭС

УЛАСНАСЦЬ І ІНТЭЛЕКТУАЛЬНАЯ УЛАСНАСЦЬ:

СУАДНОСІНЫ ПАНАЦЦЯУ 

 

 

 


 

ХВЕЖЭНКА МІХАІЛ ВАЛЕР’ЕВІЧ, 4 курс, дзеннае аддзяленне

8 (029) 778 47 88


 

МIНСК, 2009

КАШТОЎНАСНАЕ ВЫМЯРЭННЕ ПРАВА

Фармуляванне прававых пачаткаў -- адна з першачарговых задач юрыдычнай навукі, хоць шматлікія з іх дастаткова відавочныя і, як правіла, фіксуюцца ва ўжо адзначаных раней асноўных дэмакратычных прававых прынцыпах (адказнасць за віну, прэзумпцыя невінаватасці і інш.).

Уласная каштоўнасць права выяўляецца ў тым, што яна можа быць названай прававымі пачаткамі ці духам права.

Разам з тым важна звярнуць увагу на тое, што прававыя пачаткі як выраз уласнай каштоўнасці права нельга звесці да якога-небудзь пераліку, вычарпальнаму спісу фармулёвак. Сутнасць складаецца з таго, што прававыя пачаткі, як і "дух права", -- гэта свайго роду панаванне ў жыцці грамадства прававых ідэалаў і каштоўнасцяў, іх высокі беспярэчны статус у грамадскім быцці. Менавіта тут, дарэчы кажучы, трэба шукаць самае галоўнае ў канструкцыі "прававая дзяржава", што ўяўляе сабой не адну толькі рэалізацыю ў сферы дзяржавы патрабаванняў законнасці, а ўвасабленне прававых пачаткаў у палітычнай вобласці, у арганізацыі і дзейнасці ўсіх палітычных інстытутаў.

Падкрэсліваючы ўласную каштоўнасць права, разам з тым нельга змешваць паняцці і разумець выкладзеныя меркаванні як адмаўленне або прымяншэнне значэння інструментальнага падыходу ў навуцы права, падыходу, які з'яўляецца адным з бакоў істытуцыянальнай канцэпцыі. Як раз наадварот, інструментальны падыход у навуцы дазваляе прадметна, канкрэтызавана раскрыць уласную каштоўнасць права, абсалютнасць і прыярытэт прававых пачаткаў у грамадстве, сілу духа права.

Калі не ісці далей разглядання права як рэгулятара грамадскіх адносін, то яго місія ў грамадстве зводзіцца ў асноўным да інструментальнай каштоўнасці.

У ходзе гістарычнага развіцця права склалася ва ўзаемадзеянні з дзяржавай як нарматыўнае інстытуцыйнае ўтварэнне, якое мае набор вельмі эфектыўных уласцівасцяў, перш-наперш агульнаабавязковую нарматыўнасць, фармальную акрэсленасць, высокую дзяржаўную забяспечанасць. Іншымі словамі, з’явіўся даволі магутны рэгулятыўны феномен, які валодае значнай сацыяльнай энергіяй. З’явіўся і здабыў адносную самастойнасць, адарваўся ад непасрэдных прычын, што яго спарадзілі, і ў такім выглядзе стаў існаваць .

А гэта азначае, што стала магчымым выкарыстанне права з яго ўласцівасцямі як прылады, інструмента, сродка для рашэння разнастайных задач; выкарыстанне рознымі суб'ектамі сацыяльнага жыцця -- і дзяржавай, і царквой, і грамадскімі аб'яднаннямі, і грамадзянамі.

Пры пэўных гістарычных умовах права можа апынуцца ў руках царквы, палітычных партый, іншых недзяржаўных аб'яднанняў (зразумела, пры вядомым садзейнічанні дзяржавы), і тады яно становіцца інструментам паказаных утварэнняў.

Але асабліва значным з’яуляецца, мабыць, тое, што ў становішчы сапраўднай дэмакратыі права можа стаць інструментам і ў руках грамадзян, асобнага чалавека (у асноўным праз інстытуты правасуддзя, іншыя формы забеспячэння правоў чалавека). Менавіта тады права дасягае найбольш высокай па сучасных стандартах ступені развіцця -- становіцца правам развітага грамадзянскага грамадства.

У дадзенай плоскасці права і выступае як высокаэфектыўны і мэтазгодны сацыяльны рэгулятар. У грамадстве ва ўмовах цывілізацыі няма іншай такой сістэмы сацыяльных нормаў, якая змагла б забяспечыць (прычым на пачатках, якія спалучаюць нарматыўнае і індывідуальнае апасродкаванне паводзін людзей) мэтазгоднае рэгуляванне эканамічных, дзяржаўна-палітычных. арганізацыйных і шэрагу іншых адносін, рэалізуючы пры гэтым дэмакратычныя, духоўныя, маральныя каштоўнасці. Права валодае такімі ўласцівасцямі, дзякуючы якім магчыма ўвесці ў сацыяльнае жыццё ўсеагульную, стабільную, строга вызначаную зместам, гарантаваную дзяржавай сістэму тыпавых маштабаў паводзін, якая функцыянуе ўвесь час бесперапынна. І таму ў цывілізаваным грамадстве менавіта права з'яўляецца адным з галоўных інструментаў, здольных забяспечыць арганізаванасць грамадскага жыцця, пачаткі грамадскай дысцыпліны, нармальнае функцыянаванне ўсяго грамадскага арганізма, дзейснасць сацыяльнага кіравання.

Такім чынам, права як высокаэфектыўны і мэтазгодны сацыяльны рэгулятар – гэта, перш-наперш, інструментальная або, па іншай тэрміналогіі, службовая каштоўнасць, г. зн. каштоўнасць, якая выступае ў якасці інструмента, прылады, сродка, які забяспечвае функцыянаванне іншых сацыяльных інстытутаў (дзяржавы, сацыяльнага кіравання, маралі і інш.), іншых сацыяльных выгод.

Разам з тым важна падкрэсліць, што права мае і ўласную каштоўнасць, якая ў дэмакратычным грамадстве набывае дамінуючае значэнне.

У выніку уласную каштоўнасць права можна вызначыць як выраз і ўвасабленне правам сацыяльнай волі і актыўнасці людзей на аснове ўпарадкаваных адносін і ў адпаведнасці са справядлівасцю, неабходнасцю ўзгаднення волі і інтарэсаў розных пластоў насельніцтва, сацыяльных груп. Іншымі словамі, права ў ідэале (згодна з азначэннем) -- гэта каштоўнасць, якая не з’яўляецца ўласцівай для ніякай іншай сацыяльна-палітычнай з'явы, каштоўнасці упарадкаванай сацыяльнай волі, справядлівасці, кансенсусу. Такім чынам, права з'яўляецца ўнікальнай сацыяльнай каштоўнасцю, таму што яно ўвасабляе суцэльны сплаў фундаментальных асноў цывілізаванай арганізацыі жыцця грамадства, іх нарматыўных патрабаванняў, прычым такіх, якія, здавалася б, адрозніваюцца вядомай несумяшчальнасцю або ва ўсякім разе разнастайнасцю, аддаленасцю адзін ад аднаго.

Менавіта ва ўласнай каштоўнасць права выяўляецца яго глыбінны прававы змест.

Нават тады, калі права "працуе" не на поўную вызначаную гістарычнымі ўмовамі "магутнасць", і нават пры аўтарытарных палітычных рэжымах, калі яно набывае этапічны характар, выступае ў якасці права моцнага або права ўлады, калі яго змест па асноўных сваіх характарыстыках часта не адпавядае патрэбам прагрэсу, яно ўсё ж ўяўляе сабой сацыяльна каштоўную, хаця і вельмі абмежаваную, з'яву ў параўнанні з тым, што яму процістаіць, -- з самаўпраўнасцю, са сваволлем, з суб'ектывізмам індывідаў і груп.

Той пастулат, што права валодае ўласнай каштоўнасцю, мае важнае навуковае і практычнае значэнне: сама пастаноўка пытання такім чынам папярэджвае недаацэнку права, прыцягненне яго ролі да функцыі толькі "інструмента". Гэтае становішча, у прыватнасці, арыентуе на тое, каб ва ўмовах прагрэсіўнага сацыяльна-палітычнага ладу, больш замацаванага грамадзянскага грамадства і іншыя сацыяльна-палітычныя інстытуты (перш-наперш дзяржава, яе органы), у сваю чаргу, "наладжваліся" на прававыя пачаткі, на ўвасобленую правам упарадкаваную сацыяльную свабоду.

Усё вышэйпададзенае дазваляе зрабіць вывад, што сёння задача дзяржавы складаецца не з таго, каб зфармаваць у масавай свядомасці насельніцтва станоўчы вобраз прававой сістэмы, якая ўкладвалася б ў мадэль палітычнай структуры дзяржавы і не супярэчыла б з гістарычнай свядомасцю большасці пакаленняў (гэтага дасягнуць немагчыма). Трэба пачынаць будаўніцтва новай палітычнай мадэлі "кампраміснага" тыпу, да якой большасць прадстаўнікоў пакаленняў выявяць талерантнасць. На дадзеным адрэзку работы задача дзяржавы складаецца не з таго, каб усе яны прызналі прапанаваную палітычную мадэль сацыяльна справядлівай, а з таго, каб была ўсвядомлена аб'ектыўная мэтазгоднасць такой мадэлі для сацыяльнага кампрамісу і цэласнасці дзяржавы.

Такім чынам, мы можам канстатаваць, што каштоўнасць права з паняццямі пра ідэалы, пра глабальную мэту права, яго прызначэнне, адрасат і г.д., паколькі рэгуляванне грамадскіх адносін азначае служэнне не толькі грамадству, дзяржаве ці калектыўным утварэнням, але і, перш-наперш, чалавеку. Стварэнне спрыяльных прававых умоў кожнаму чалавеку, -- вось асноўная задача права.

Кожны чалавек глядзіць на мір скрозь прызму сваёй уласнай сістэмы каштоўнасць, поглядаў, сэнсаў. Калі ў грамадстве маецца шматукладнасць, тады яна прысутнічае і на ўзроўні свядомасці кожнага асобнага індывіда -- суб'екта сацыяльнай дзейнасці -- у выглядзе набораў каштоўнасцяў. У складанай структуры каштоўнасцяў кожнага чалавека заўсёды прысутнічаюць групы каштоўнасцяў, якія адпавядаюць розным укладам. Але ў свядомасці кожнага чалавека дамінуе ў дадзены момант пэўная група каштоўнасцяў, што і дазваляе аднесці чалавека да таго ці іншага класу або ўкладу.


Спіс выкарыстанай літаратуры:


1. Драбязка, С. Р. Агульная тэорыя права / С. Р. Драбязка, У. З. Казлоў. -- М., 2007

2. Лазараў, У.У. Агульная тэорыя права і дзяржавы / У.У. Лазараў. -- М., Юрыстъ. 1996.

3. Ліўшыц Р.З. Тэорыя права / Р.З. Ліўшыц. -- М., Юрыстъ, 1994.

4. Нерсесянц У.З. Гісторыя палітычных і прававых вучэнняў / Нерсесянц У.З., -- М., ИНФРА, 1996.


СОБСТВЕННОСТЬ И ИНТЕЛЛЕКТУАЛЬНАЯ СОБСТВЕННОСТЬ:

СООТНОШЕНИЕ ПОНЯТИЙ.

Еще в начале XVII в. парламент Англии вступил в острый конфликт с короной по вопросу о монополиях и монопольных привилегиях, возникших на основе особых королевских патентов и лицензий. Эти монополии, чисто феодального типа, были серьезным препятствием для развития свободной конкуренции и вызывали глубокое раздражение у парламентариев. В результате острого конфликта в 1624 г. парламентом был принят закон о монополиях, в котором практика предоставления королевских привилегий в торговле и промышленности, ведущих к “неудобству и ограничениям для других лиц”, объявлялась незаконной. Это послужило поводом для возникновения такой отдельной и самостоятельной ветви права как право интеллектуальной собственности, позже, уже почти одновременно,Соединенные Штаты (1790) и Франция (1791) приняли патентные законы, основанные на выдаче патентов всем изобретателям, если выполнялись определенные объективные условия. Статья 1 французского закона от 7 января 1791 года была особенно значимой: "Любое открытие или новое изобретение в любом виде производства является собственностью его автора; вследствие этого закон должен гарантировать ему всестороннее и полное пользование им в соответствии с условиями и на срок, которые будут установлены далее". В 1967 году была учреждена Всемирная Организация Интеллектуальной Собственности, она является старейшей международной организацией в области охраны интеллектуальной собственности. Фактически она образовалась в 1893 г. на дипломатической конференции, когда два бюро, выполнявшие административные функции Парижской (по охране промышленной собственности) и Бернской (об охране литературных и художественных произведений) конвенций, объединились в одно учреждение под названием БИРПИ (Объединенные международные бюро по охране интеллектуальной собственности)

По мнению П. Розенберга, «патенты являются разно­видностью собственности». Хотя надо отдать должное и западным авторам: говоря о праве собственности на патент, они порой, как, например, Г. Ласк, подчеркивают, что па­тент — это всего лишь «совокупность правомочий, при по­мощи которых достигается извлечение выгод, вытекающих из исключительного права воспроизводить запатентован­ный предмет».

Технологическая предпосылка. Изобретение книгопечата­ния и развитие машинного производства создали условия для широкого тиражирования произведений литературы и некоторых видов искусства, а также изобретений и товар­ных обозначений. Применительно к процессу массового воспроизводства на материальных носителях идеальных плодов умственного труда все чаще стали применять поня­тие «духовного производства». Но коль скоро в материаль­ном производстве обычно участвуют собственники (сырья, материалов, зданий, сооружений и рабочей силы), то и к участникам «духовного производства», а, следовательно, и к его результатам со временем все чаще стали применяться проприетарные категории.

Экономическая предпосылка. Широкое вовлечение ис­ключительных прав на идеальные продукты умственного труда в сферу товарно-денежных отношений, их «товаризация», рост их коммерческой ценности, обуславливаемой все большим влиянием, в частности, научно-технических достижений на рост производительности труда формирова­ли представление о «купле-продаже» результатов интеллек­туальной деятельности. А поскольку согласно экономиче­ским представлениям о товарно-денежном обмене продукт труда лишь тогда приобретает в процессе обмена свойства товара, когда его участники противостоят друг другу как собственники, то и участники «продажи» исключительных прав

Юридическая предпосылка. Исключительные права на результаты творческой деятельности по своей природе яв­ляются, как и вещные права, в первую очередь право соб­ственности, абсолютными. Носителю права и там и здесь не противостоит конкретное обязанное лицо. Как и обладатель вещного права собственности, обладатель исключительных прав может совершать в отношении объекта своих прав все, не запрещенные законом действия с одновременным запре­щением всем третьим лицам совершать указанные действия без согласия правообладателя.

Отчуждая право на их использование творческими результатами по авторскому или лицензионному договору о передаче неисключительных прав, продавец (лицензиар) сам не лишается возможности продолжать их использова­ние, а также разрешать аналогичное использование третьим лицам. Сходная интерпретация интеллектуальной собственно­сти наблюдается и в современной зарубежной доктрине.

Общее в механизме правового регулирования права собственности и интеллектуальной собственности в следующем:

а) включены в единый предмет гражданского права(п. 1 статьи 1 Гражданского кодекса Республики Беларусь, далее ГК )

б) подчинены единому методу гражданского права

в) общие основания (юридические факты возникновения. Изменения и прекращения данных прав, то есть действия(п. 1 ст.7 ГК)

г) это абсолютные права, имеющие общую структуру (владение, пользования и распоряжения);

д) имеют социальную значимость, могут иметь товарно-денежную оценку, могут включаться в уставный фонд юридических лиц;

е) могут иметь общие способы защиты (взыскание убытков и др.);

ж) общие субъекты, общая правоспособность (статья 17 ГК);

з) общие институты сделок, обязательств (форма, госрегистрация сделок, условия, ответственность и др.), исковой давности и др.

Особенности правового регулирования вещного права собственности:

а) это имущественное право;

б) его объекты устаревают физически и морально;

в) охраняется вещь с точки зрения ее формы и содержания, количества и качества;

г) охраняется любая личная и публичная вещь.

Особенности права интеллектуальной собственности:

а) это личное неимущественное право, связанное с имущественными правами;

б) идеальная природа, т.к. может юридически существовать в отрыве от материального носителя (объекта), согласно статье 987 ГК;

в) объекты не устаревают, а в стоимостном выражении способны постоянно вырастать в цене;

г) легальная монополия на исключительные права;

д) объекты нельзя продать по договору купли-продажи, уступка прав производится по особому лицензионному договору;

е) конфискация контрафактных экземпляров и иные специальные способы защиты;

ж) авторские права охраняются лишь с точки зрения их внешней формы, содержание не учитывается, если только оно не вредит обществу;

з) имеют особую международную значимость

и) цена объекта не связана с социально обоснованными затратами, обусловлена личными качествами, вкусами и иными интересами.

Особенности права интеллектуальной собственности:

а) это личное неимущественное право, связанное с имущественными правами;

б) идеальная природа, т.к. может юридически существовать в отрыве от материального носителя (объекта), согласно статье 987 ГК;

в) объекты не устаревают, а в стоимостном выражении способны постоянно вырастать в цене;

г) легальная монополия на исключительные права;

д) объекты нельзя продать по договору купли-продажи, уступка прав производится по особому лицензионному договору;

е) конфискация контрафактных экземпляров и иные специальные способы защиты;

ж) авторские права охраняются лишь с точки зрения их внешней формы, содержание не учитывается, если только оно не вредит обществу;

з) имеют особую международную значимость

и) цена объекта не связана с социально обоснованными затратами, обусловлена личными качествами, вкусами и иными интересами.

Таким образом, проприетарная концепция прав на идеальные достижения человеческого ума обусловлена многими факторами. Одна­ко все они в совокупности не позволяют регламентировать отношения по поводу этих достижений в рамках законо­дательства о праве собственности на вещи. Попытки при­способить механизм вещных прав к обслуживанию сферы творческой деятельности оказываются безуспешными. Как известно, модель права собственности предполагает осуществление собственником триады правомочий: владе­ния, пользования и распоряжения вещью. К нематериаль­ным результатам, каковыми являются все продукты интел­лектуального труда, неприменимо правомочие владения: нельзя физически обладать идеями и образами. Не может быть прямо применено к нематериальным объектам и вещ­ное правомочие пользования. Научно-технические идеи и литературно-художественные образы могут одновременно находиться в пользовании бесчисленного круга субъектов. При этом данные объекты не будут потребляться в процес­се пользования, амортизироваться в физическом смысле слова.


Список использованной литературы:

1) Гражданский Кодекс Республики Беларусь

2) Гражданское право: Учебник. В 2 ч. Ч.1 / под общ. ред. проф. В.Ф. Чигира – Мн.: Амалфея, 2000.

3) Гражданское право. Том 1. Под ред. А. П. Сергеева, Ю. К. Толстого. – М., Статут, 2001.

4) Гражданское и торговое право зарубежных стран: учеб пособие. – М.: Высшее образование, Юрайт-Издат, 2009. С. 139-144

5) Гражданское право: учеб. пособие. В 2 ч. Ч.1 С.329-334 / В.А. Витушко. – Минск: Белорус. Наука, 2007

6) Интеллектуальные права. Понятие. Система. Задачи кодификации. Дзорцев В.А. М. 2003

7) Право интеллектуальной собственности в Российской Федерации, Сергеев А.П. М. 2004

Дадаць дакумент у свой блог ці на сайт

Падобныя:

«бiп iнстытут правазнауства» юрыдычны факультэт індывідуальны залік icon«бiп iнстытут правазнауства» юрыдычны факультэт індывідуальны залік
Уласнасць суправаджае чалавецтва з найстаражытных часоў, з той пары, калі пачалася сацыяльная І маёмасная дыферэнцыяцыя ў грамадстве,...

«бiп iнстытут правазнауства» юрыдычны факультэт індывідуальны залік iconЗводны скарочаны пратакол Беларуская студэнцкая юрыдычная Алімпіяда 2012 Індывідуальны залік Агульны вынік
Акадэмія кіравання пры Прэзідэнце Рэспублікі Беларусь, Інстытут кіруючых кадраў, факультэт кіравання

«бiп iнстытут правазнауства» юрыдычны факультэт індывідуальны залік iconЮрыдычны факультэт юрыдычны каледж
Балашэнка Сяргей Аляксандравіч – дэкан юрыдычнага факультэта, доктар юрыдычных навук, прафесар (старшыня)

«бiп iнстытут правазнауства» юрыдычны факультэт індывідуальны залік iconЗводны скарочаны пратакол Беларуская студэнцкая юрыдычная Алімпіяда 2011 Індывідуальны залік Агульны вынік

«бiп iнстытут правазнауства» юрыдычны факультэт індывідуальны залік iconІндывідуальны прадпрымальнік Кушнер Аляксандр Уладзіміравіч
Юрыдычны адрас: Беларусь, 231109, в. Бернікі, д. 2, Ашмянскі раён, Гродзенская вобласць

«бiп iнстытут правазнауства» юрыдычны факультэт індывідуальны залік iconПолацкі дзяржаўны універсітэт юрыдычны факультэт

«бiп iнстытут правазнауства» юрыдычны факультэт індывідуальны залік iconЮрыдычны факультэт
Зямля, фарміраванне І развіццё грамадства І дзяржавы звязаны з інфармацыяй І абумоўлены ёю

«бiп iнстытут правазнауства» юрыдычны факультэт індывідуальны залік iconБеларуская студэнцкая юрыдычная алімпіяда 2010 індывідуальны залік складанне праекта правапрымяняльнага акта
У міністэрства аховы здароўя Рэспублікі Беларусь паступілі скаргі ад шэрагу грамадзян на якасць медыцынскіх паслуг, прадастаўленых...

«бiп iнстытут правазнауства» юрыдычны факультэт індывідуальны залік iconЮрыдычны факультэт
Запіс аб сканчэнні ліквідацыі быў ўнесены ў Адзіны дзяржаўны рэгістр юрыдычных асоб І індывідуальных прадпрымальнікау 10. 07. 2007...

«бiп iнстытут правазнауства» юрыдычны факультэт індывідуальны залік iconЮрыдычны факультэт
Трэба зазначыць, што існуе некалькі пунктаў погляду на гэтае пытанне, цесна звязаных паміж сабой

Размесціце кнопку на сваім сайце:
be.convdocs.org


База данных защищена авторским правом ©be.convdocs.org 2012
звярнуцца да адміністрацыі
be.convdocs.org
Галоўная старонка