Маці ступлю на родны свой парог— Насустрач маці. Пытаецца: "Ну што, сынок, Стаміўся, мабыць?" А у самой сляза з вачэй Цячэ паволі. Душу самотай апячэ, Агорне болем. За плечы ціхенька крану Сівую маці, Яе ласкава прыхіну




НазваМаці ступлю на родны свой парог— Насустрач маці. Пытаецца: "Ну што, сынок, Стаміўся, мабыць?" А у самой сляза з вачэй Цячэ паволі. Душу самотай апячэ, Агорне болем. За плечы ціхенька крану Сівую маці, Яе ласкава прыхіну
Дата канвертавання26.11.2012
Памер21.91 Kb.
ТыпДокументы
МАЦІ

Ступлю на родны свой парог—

Насустрач маці.

Пытаецца: “Ну што, сынок,

Стаміўся, мабыць?”


А у самой сляза з вачэй

Цячэ паволі.

Душу самотай апячэ,

Агорне болем.


За плечы ціхенька крану

Сівую маці,

Яе ласкава прыхіну:

Не трэба плакаць…”


Слязу змахне яна рукой

І пасвятлее.

І ўся—і тварам, і душой

Памаладзее…


* * *


У сонечных росах

Сцяжынка лясная

Прапахла мядовай

Густой цішынёй.

У ліпеньскім лесе

Пра што мне спявае

Світальная івалга

Над галавой?..


Ці, можа, пра вёсны,

Далёкія вёсны,

Што бэзам духмяным

Даўно адцвілі?

Ці, можа, пра сосны,

Высокія сосны,

Што днямі ля хаты

Шумелі, гулі?..


Блукаў я па свеце,

Шукаў сваю долю…

Шчаслівую долю,

Я думаў, знайду…

А івалга пела

Пра шчасце і волю.

Я думаў, што песню

Такую ж складу…


Ні долі, ні волі,

Ні шчасця, ні песні…

І толькі са мною

Дарогі мае

Ды голасам росным

У ліпеньскім лесе

Світальная івалга

Песню пяе…


ВОЗЕРА СВІЦЯЗЬ


У храме зялёным,

У цішы лясной,

Нібы прад іконай,

Стаю прад табой.

Гляджу, анямелы,

На лік твой дзівосны.

Паненкай нясмелай

Ты мроіш пра вёсны.

На хвалях срабрыстых

Люляеш світанні.

У водах празрыстых

Хаваеш паданні.

Шчыміш успамінам,

Красою палоніш.

Слязінкай Айчыны

Зіхціш на далоні,

Возера Свіцязь…


Я СЛУХАЎ СОСЕН ШУМ


Я слухаў сосен шум у восеньскім бары.

І вецер налятаў, гайдаючы вяршыні.

І, адклікаючыся недзе угары,

Між воблакаў, плыў гоман жураўліны.


Стаяла ціхая асенняя пара,

Пара любові, роздуму і суму.

Рабінаю чырвонай ля двара

Гарэлі мае выстылыя думы.


Я гэтым цёплым радаваўся дням

І шкадаваў, што не паўторацца ніколі

Ні восень гэтая, ні гэта цішыня…

Я слухаў сосен шум, сумуючы аб волі…

Дадаць дакумент у свой блог ці на сайт

Падобныя:

Маці ступлю на родны свой парог— Насустрач маці. Пытаецца: \"Ну што, сынок, Стаміўся, мабыць?\" А у самой сляза з вачэй Цячэ паволі. Душу самотай апячэ, Агорне болем. За плечы ціхенька крану Сівую маці, Яе ласкава прыхіну iconАркадзя Куляшова "Маці"
Вашчанка “Непакорныя”, А. Марачкін “Маці”, фотаздымак манумента маці-патрыётцы А. Ф. Купрыянавай у г. Жодзіна); стылізаваныя малюнкі,...

Маці ступлю на родны свой парог— Насустрач маці. Пытаецца: \"Ну што, сынок, Стаміўся, мабыць?\" А у самой сляза з вачэй Цячэ паволі. Душу самотай апячэ, Агорне болем. За плечы ціхенька крану Сівую маці, Яе ласкава прыхіну iconМаці пачатак усіх пачаткаў, апора І надзея
Народная мудрасць сцвярджае: “Бацька фармуе розум, а маці лашчыць цела, душу”. І гэта сапраўды так. Мужчына імкнецца прадоўжыць сябе...

Маці ступлю на родны свой парог— Насустрач маці. Пытаецца: \"Ну што, сынок, Стаміўся, мабыць?\" А у самой сляза з вачэй Цячэ паволі. Душу самотай апячэ, Агорне болем. За плечы ціхенька крану Сівую маці, Яе ласкава прыхіну iconМаці пачатак усіх пачаткаў, апора І надзея
Народная мудрасць сцвярджае: “Бацька фармуе розум, а маці лашчыць цела, душу”. І гэта сапраўды так. Мужчына імкнецца прадоўжыць сябе...

Маці ступлю на родны свой парог— Насустрач маці. Пытаецца: \"Ну што, сынок, Стаміўся, мабыць?\" А у самой сляза з вачэй Цячэ паволі. Душу самотай апячэ, Агорне болем. За плечы ціхенька крану Сівую маці, Яе ласкава прыхіну iconСцэнарый свята кнігі, прысвечанага Дню маці
Вядучы: Мама, маці, матуля! Словы гэтыя гучаць музыкай жыцця, мілагучнымі песнямі над калыскай, мелодыяй пяшчоты; уяўляюцца малюнкамі...

Маці ступлю на родны свой парог— Насустрач маці. Пытаецца: \"Ну што, сынок, Стаміўся, мабыць?\" А у самой сляза з вачэй Цячэ паволі. Душу самотай апячэ, Агорне болем. За плечы ціхенька крану Сівую маці, Яе ласкава прыхіну iconУрок белорусской литературе
Абсталяванне: партрэт С. Грахоўскага, дзіцячыя малюкі мам, плакат з жанчынай-маці, выстава кніг, сачыненні вучняў па тэме, асабістыя...

Маці ступлю на родны свой парог— Насустрач маці. Пытаецца: \"Ну што, сынок, Стаміўся, мабыць?\" А у самой сляза з вачэй Цячэ паволі. Душу самотай апячэ, Агорне болем. За плечы ціхенька крану Сівую маці, Яе ласкава прыхіну iconГэтае святое слова мама (Сцэнарый свята кнігі, прысвечанага Дню маці)
Вядучы: Мама, маці, матуля! Словы гэтыя гучаць музыкай жыцця, мілагучнымі песнямі над калыскай, мелодыяй пяшчоты; уяўляюцца малюнкамі...

Маці ступлю на родны свой парог— Насустрач маці. Пытаецца: \"Ну што, сынок, Стаміўся, мабыць?\" А у самой сляза з вачэй Цячэ паволі. Душу самотай апячэ, Агорне болем. За плечы ціхенька крану Сівую маці, Яе ласкава прыхіну iconНарадзілася ў весцы Падбалоцце Зэльвенскага района Гродзенскай вобласці ў 1947 годзе. Бацькі Сідорка Людвік Людвікавіч І маці Алена Казіміраўна выхавалі трох
Цяжка, але дружна жыла сям’я. У кожнага былі свае абавязкі, кожны вучыўся рабіць справу сумленна. Усё гэта ад мудрых І працавітых...

Маці ступлю на родны свой парог— Насустрач маці. Пытаецца: \"Ну што, сынок, Стаміўся, мабыць?\" А у самой сляза з вачэй Цячэ паволі. Душу самотай апячэ, Агорне болем. За плечы ціхенька крану Сівую маці, Яе ласкава прыхіну iconПерэгрынацыя копіі абраза маці божай будслаўскай падчас года веры 2012–2013 Набажэнствы падчас трыдуума І перэгрынацыі абраза
Маці Божай Будслаўскай, распачынаецца за тры дні да запланаванага прыбыцця абраза. Матэрыялы па падрыхтоўцы да перэгрынацыі павінны...

Маці ступлю на родны свой парог— Насустрач маці. Пытаецца: \"Ну што, сынок, Стаміўся, мабыць?\" А у самой сляза з вачэй Цячэ паволі. Душу самотай апячэ, Агорне болем. За плечы ціхенька крану Сівую маці, Яе ласкава прыхіну iconКалевала
Е яму сваю сястру ў жонкі, І задаволены Вяйнямёйнен выпускае яго з балота (331 – 476). Засмучаны Ёўкахайнен едзе дадому І апавядае...

Маці ступлю на родны свой парог— Насустрач маці. Пытаецца: \"Ну што, сынок, Стаміўся, мабыць?\" А у самой сляза з вачэй Цячэ паволі. Душу самотай апячэ, Агорне болем. За плечы ціхенька крану Сівую маці, Яе ласкава прыхіну iconНавэнна да маці божай будслаўскай
Кнігу нашых душаў адкрываем цяпер перад Табою, о Маці І пані наша. Прачытай у ёй, просім, пра ўсе нашыя надзеі І сумненні, пра ўсе...

Размесціце кнопку на сваім сайце:
be.convdocs.org


База данных защищена авторским правом ©be.convdocs.org 2012
звярнуцца да адміністрацыі
be.convdocs.org
Галоўная старонка