Бялявая раса: гістарыяграфія І антрапалёгія




НазваБялявая раса: гістарыяграфія І антрапалёгія
Дата канвертавання10.11.2012
Памер63.8 Kb.
ТыпДокументы
Антрапасацыялёгія


БЯЛЯВАЯ РАСА: ГІСТАРЫЯГРАФІЯ І АНТРАПАЛЁГІЯ


Асноўная ідэя французскага заснавальніка антрапасацыялёгіі Жоржа Вашэ дэ Ляпужа лепш за ўсё адлюстраваная ў дзьвух яго асноўных складаньнях: "Сацыяльная сэлекцыя" (1896) і "Арыец і яго сацыяльная роля" (1899).


У іх ён пісаў, што ў аснове расавай дыфэрэнцыяцыі Эўрапейскага кантынента ляжыць наступнае падпадзяленьне. Homo europaeus - дліннагаловая (доліхацэфальная) бялявая і высакарослая раса, у псыхалягічным стаўленьні адрозная ганарыстасьцю, энэргіяй, розумам, ідэалізмам. Цёмную, кароткагаловую (брахіцэфальную) і маларослую расу, што сустракаецца па ўсёй Эўропе, Ляпуж заве homo alpinus і прыпісвае ёй кансэрватыўныя, асьцярожныя і малагеніяльныя рысы. Трэцьцяя галоўная раса Эўропы - гэта міжземнаморская, доліхацэфальная, але цёмная і маральна стаялая яшчэ ніжэй цёмнай брахіцэфальнай.


"Дліннагаловыя бляндыны выконваюць функцыі мозгу й нэрваў у грамадскім арганізме, а кароткагаловыя і іх метысы гуляюць ролю цягліц і костак. Абсалютна новым у яго канцэпцыі было таксама і тое, што ён зьвёў чалавека з пастамэнта каханага тварэньня Бога і падпарадкаваў яго біялягічным законам, адзіным для ўсяго жывога. Таму яго складаньне аб "Арыйцу" пачынаецца словамі: "Гэтая кніга зьяўляецца манаграфіяй аб homo europaeus, гэта значыць аб тым выглядзе, якому давалі розныя назовы светлавалосай доліхацэфальнай расы, германскай або арыйскай. Я паўсюль буду пазначаць яе навуковым тэрмінам, дадзеным Лінэем. Адвольнае ў чалавечых справах існуе толькі ва ўяўленьні містыкаў, тады як дарвінісцкая палітычная навука або антапасацыялёгія імкнецца як раз да таго, каб замяніць пэўнымі паняцьцямі мэтафізычныя й містычныя канцэпцыі філязоўскай сацыялёгіі".


Менавіта на базе гэтых унівэрсальных біялягічных законаў Ляпуж і пераасэнсаваў сусьветную гісторыю. Дліннагаловыя бляндыны, па яго меркаваньню, не здольныя да нізкай, сыстэматычнай працы, таму заўсёды і ўсюды яны імкнуцца сфармаваць кіравальны пляст, пакідаючы прымітыўную працу кароткагаловым брунэтам. Быўшы прадпрымальнымі, яны вырашаліся на ўсё і ўступалі ў дужаньне з каханьня да яе, а не з разьліку на прыбытак. Іх далягляд быў вельмі шырокі, іх пажаданьня й намеры - адважныя, учынкі ж адпавядалі апошнім. Прагрэс у іх - прыроджаны запал. Яны патрабавалі павагі да індывідуальнай волі і хутчэй імкнуліся самі ўзвысіцца, чым зьняважыць іншых. Наогул кажучы, у зьмяшаным грамадстве яны нязьменна былі актыўным пачаткам.

Ляпуж прыпісваў бялявай даліхацэфальнай расе адукацыю вышэйшых клясаў у Эгіпце, Халдзею, Асырыі, Персіі й Індыі, гэтак жа як і вялікі ўплыў на ўсю грэка-рымскую цывілізацыю. "Сапраўды, на помніках Эгіпту, Халдзеі й Асырыі, усе высокапастаўленыя асобы намаляваныя бялявымі, блякітнавочымі і высакарослымі. Грэкі на эгіпецкіх малюнках прадстаўленыя таксама высокімі, бялявымі і дліннагаловымі. Тып герояў Грэцыі, несумнеўна, быў такі ж. Богі й героі Гамэра заўсёды бляндыны высокага росту і са светлымі вачыма. У першай песьні "Іліяды" Мінэрва схоплівае Ахіла - першаснага героя - за яго бялявыя валасы, і гэты выраз паўтараецца яшчэ раз у XII песьне, калі Ахіл прыносіць у ахвяру рэшткам Патрокла свае валасы. Цар Менэлай таксама бляндын. У "Адысэю" Мэлеагр, Амінтор і Радамант - бляндыны. Віргілій нават Дыдону ўяўляе бляндынкай, хоць яна фінікіянка, а таму павінна была б быць чорнавалосай; Мінэрва, Апалён, Мэркурый, Камэрт, Камілаў і Лявінія таксама ў яго апісаныя бялявымі. Усе галоўныя героі Овідыя бялявыя. У рымскай арыстакратыі пераважаў бялявы тып, аб ім сьведчаць мянушкі: flavius, fulvius. Дантэ і Пэтрарка апяюць бялявых гераінь: Беатрычэ, Мацільду, Ляўру. Наогул, досыць перагледзець галерэю карцін эпохі Адраджэньня, каб пераканацца, наколькі сьветлыя валасы тады пераважалі, асабліва ў жанчын. Пратэстантызм - эвалюцыя каталіцтва - распаўсюдзіўся пераважна сярод бялявых народаў Эўропы, а не сярод чорнавалосых".


Далей Ляпуж даходзіць да сьцверджаньня, што цывілізаванасьць народаў амаль у дакладнасьці прапарцыйная колькасьці бялявых доліхацэфалаў, уваходных у склад кіравальных клясаў. Увогуле, "у эвалюцыі чалавецтва чорнавалосыя брахіцэфалы і прадукты іх скрыжаваньня гулялі ролю простых салдатаў пры галоўным штабе, які складаецца з бялявых доліхацэфалаў".

Да заваёвы Галіі рымлянамі, паказвае Ляпуж, у ёй налічвалася каля 5-6 мільёнаў насельніцтва, кароткагаловых і бляндынаў. Каля мільёна загінула ў войнах з Цэзарам і гэтулькі ж было прададзена ў няволю. Мёртвымі ў гэтым дужаньні ўпалі пераважна энэргічныя бляндыны, таму пасьля паразы Галія становіцца самой працавітай, але затое і самой рабалепнай правінцыяй. Іскра паўстаньня ўспыхнула толькі на поўначы, дзе сьветлавалосыя элемэнты былі больш шматлікія. І такое становішча рэчаў захоўвалася некалькі стагоддзяў; узрастала багацьце, але не слава. Паступова, аднак, спачатку ў якасьці хаўрусьнікаў, затым у якасьці пераможцаў, дліннагаловыя пранікаюць у краіну ў V стагоддзі і ў наступных стагоддзях, і разам з тым краіна ажывае. Некалькіх сотняў тысяч новых прышэльцаў было суцэль досыць для таго, каб рабалепствальнае насельніцтва ў некалькі мільёнаў чалавек наладзілася на ваяўнічы ляд. Так і паўстала, па Ляпужу, Францыя новага часу.


Затым на працягу некалькіх стагоддзяў сьветлавалосыя волаты рассейваліся па суседніх краінах (крыжовыя паходы, экспэдыцыі і войны феадалаў). У пазьнейшы пэрыяд гэтыя ж расавыя элемэнты ўдзельнічалі ў руху Рэфармацыі і стварылі гіганцкую сетку французскіх калёній па ўсім зямным шары. Але ўсе гэтыя паходы, дужаньне за ідэю, рухі крыжакоў і інквізыцыя зьнішчылі самых энэргічных прадстаўнікоў дліннагаловага тыпу, і калі яны гінулі, кароткагаловыя брунэты бераглі свае сілы і перамагалі пры дапамозе пасіўнага чаканьня.


Вялікая французская рэвалюцыя, на чале якой па перавазе стаялі бляндыны, толькі ўзаконіла антрапалягічны факт: плён ініцыятывы дліннагаловых бляндынаў дастаюцца безыніцыятыўным кароткагаловым брунетам. Антрапалягічны вынік войн Напалеона - паніжэньне сярэдняга росту мужчынскага насельніцтва Францыі на 10 гл., і яго рэзкае пацямненьне. Палітычная нікчэмнасьць Францыі канца XIX стагоддзя, па Ляпужу, таксама ёсьць сьледства засільля кароткагаловых брунэтаў.


Такім чынам была створаная шкала біялягічнай каштоўнасьці рас. Культурныя дасягненьні кожнай зь іх з гэтага часу зьяўляюцца ўнівэрсальнай меркай, якія дазваляюць без працы па адсоткавых суадносінах зыходных біялягічных кампанэнтаў прагназаваць сацыяльную актыўнасьць таго або іншага грамадскага арганізма.

Прыняўшы да ўвагі новую трактоўку гісторыі, Жорж Вашэ дэ Ляпуж сфармаваў свае знакамітыя адзінаццаць антрапасацыялягічных законаў:

1. Закон разьмеркаваньня багацьцяў: у краінах са зьмяшаным насельніцтвам homo europaeus - homo alpinus багацьце ўзрастае ў стаўленьні, зваротна прапарцыйным галаўному паказальніку.

2. Закон вышынь: у мясцовасьцях, дзе існуюць сумесна homo europaeus і homo alpinus, першы лякалізуецца на ніжэйшых мейсцах.

3. Закон разьмеркаваньня гарадоў: важныя гарады амаль выключна лякалізаваныя ў даліхацэфальных абласьцёх або ў найменш брахіцэфальных частках брахіцэфальных абласьцёх.

4. Закон гарадскога галаўнога паказальніка: галаўны паказальнік гарадскога насельніцтва ніжэй, чым сельскага насельніцтва.

5. Закон эміграцыі: сярод насельніцтва, распачалага дызсацыявацца (разьядноўвацца, падзяляцца) перад перасоўваньнем, эмігруе найменш брахіцэфальны элемэнт.

6. Закон шлюбаў на новых мейсцах: меней брахіцэфальныя элемэнты асабліва схільныя да шлюбаў па-за сваёй краінай.

7. Закон канцэнтрацыі доліхацэфалаў: мігрыруючыя элемэнты прыцягваюцца цэнтрамі доліхацэфаліі, якія ўсё больш узбагачаюцца доліхацэфаламі. Закон гэты можа фармулявацца і так: у абласьцёх, дзе існуе брахіцэфальны тып, ён імкнецца лякалізавацца ў вёсках, а доліхацэфальны тып - у гарадах.

8. Закон гарадской элімінацыі (выключэньне): гарадское жыцьцё вырабляе адбор на карысьць доліхацэфальных элемэнтаў і руйнуе, або элімінуе (выняткоўвае) найболей брахіцэфальныя элемэнты.

9. Закон стратыфікацыі: галаўны паказальнік у адной і той жа мясцовасьці распаўсюджваецца, памяншаючыся ад найнізкіх клясаў да вышэйшых. Сярэдняя вышыня росту і колькасьць высакарослых узрастаюць ад найнізкіх клясаў да вышэйшых.

10. Закон інтэлігентаў: чэрап інтэлігентаў больш разьвіты ва ўсіх кірунках, і асабліва ў шырыню.

11. Закон павелічэньня паказальніка: пачынальна з дагістарычных часоў, галаўны паказальнік усюды і бесперастанку павялічваецца.

Сьпіс законаў Ляпуж сканчае побач зацемак, сумаваных наступным чынам: "Як ні дзіўныя гэтыя законы, мы яшчэ толькі ў пачатку адкрыцьцяў. Застаецца яшчэ шмат іншых, аб якіх шчэ й не падазраюць. Ясная неабходнасьць поўнага антрапалягічнага кадастра ў кожнай дзяржаве, і калі ён будзе выраблены належным чынам, то дасьць палітычныя вынікі, важнасьць якіх ледзь можа быць прадбачаная".


Аўтарства: У. Б. Аўдзееў (Расея)


Дадаць дакумент у свой блог ці на сайт

Падобныя:

Бялявая раса: гістарыяграфія І антрапалёгія iconГістарыяграфія І к рыніцы па гісторыі гарадоў І працэсаў урбанізацыі ў Беларусі
«Гістарыяграфія І крыніцы па гісторыі гарадоў І працэсаў урбанізацыі ў Беларусі», якая адбудзецца 25–26 верасня 2009 г у Гродна

Бялявая раса: гістарыяграфія І антрапалёгія iconУрок 1 Вводный
Славяне не против свастики? Да и Индия полна свастических символов. Славяне великая раса? Это не раса a определённая степень нравственности...

Бялявая раса: гістарыяграфія І антрапалёгія iconОднажды Нанда Махараджа спросил у своего брата Сананды: "Откуда Говардхана взялся на Голоке Вриндаване?"
Ндаван и всё Своё окружение из разных частей Своего тела. Говардхана изошёл из Его груди. Как-то раз, когда Кришна был с гопи на...

Бялявая раса: гістарыяграфія І антрапалёгія iconПа гісторыі старажытнага усходу
Старажытны Егіпет: агульная характарыстыка рэгіену, перыядызацыя, крыніцы, гістарыяграфія

Бялявая раса: гістарыяграфія І антрапалёгія icon07. 00. 09 — гістарыяграфія, крыніцазнаўства І метады гістарычнага даследавання
Эканамічныя, грамадска-палітычныя І культурныя сувязі Беларусі з іншымі краінамі

Бялявая раса: гістарыяграфія І антрапалёгія icon07. 00. 09 — гістарыяграфія, крыніцазнаўства І метады гістарычнага даследавання
Эканамічныя, грамадска-палітычныя І культурныя сувязі Беларусі з іншымі краінамі

Бялявая раса: гістарыяграфія І антрапалёгія iconКонспект выполнила раса

Бялявая раса: гістарыяграфія І антрапалёгія iconОй,дожджык ідзе,раса нападзе

Бялявая раса: гістарыяграфія І антрапалёгія iconКонспект выполнила раса. Тема: Структура философского восприятия

Бялявая раса: гістарыяграфія І антрапалёгія iconДалекое будущее, когда людская раса занимает тысячи планет. Но проблемы все те же: политика, сверхмощные корпорации, ксенофобия, шпионы, борьба за
Далекое будущее, когда людская раса занимает тысячи планет. Но проблемы все те же: политика, сверхмощные корпорации, ксенофобия,...

Размесціце кнопку на сваім сайце:
be.convdocs.org


База данных защищена авторским правом ©be.convdocs.org 2012
звярнуцца да адміністрацыі
be.convdocs.org
Галоўная старонка