Сацыяльны аспект рэлігійнай ідэнтычнасці




НазваСацыяльны аспект рэлігійнай ідэнтычнасці
Дата канвертавання05.11.2012
Памер45.7 Kb.
ТыпДокументы
Сацыяльны аспект рэлігійнай ідэнтычнасці

Васілевіч Наталля Сцяпанаўна

магістр гуманітарных навука,

аспірантка кафедры паліталогіі БДУ

Канцэпт рэлігійнай ідэнтычнасці набывае актуальнасць у сучасных даследніцкіх дыскурсах з прычыны таго, што традыцыйнае для апісання разнастайнасці рэлігійнай прыналежнасці паняцце “веравызнанне”, якое засяроджвае сваю ўвагу галоўным чынам на змесце рэлігійнай веры (на што ўказвае і этымалогія “вера” і “вызнанне”), хаця і фіксуе катэгорыю прыналежнасці, але зводзіць даследаванне да рэлігійных практыкаў, у той час, як катэгорыя ідэнтычнасці задае камунікатыўны і сацыяльны модусы феномену рэлігійнасці праз закладзеную ў яе структуру прыналежнасці і суаднесенасці.

Такім чынам, рэлігійная ідэнтычнасць як адказ на пытанне “хто я ёсць?”, абавязкова супрацьстаіць аўтэнтычнасці як пошуку адказу на пытанне “хто я ёсць на самой справе”.

ДЭФ Рэлігійная ідэнтычнасць – усведамленне індывідам прыналежнасці да сваёй рэлігійнай супольнасці, якое суправаджаецца светапоглядным і эмацыяна-каштоўнасным прыняццем асноўных прынцыпаў і палажэнняў дадзенай рэлігійнай сістэмы і праяўляецца ў пэўных (рэлігійных) паводзінах у сітуацыях з выражаным рэлігійным кантэкстам.

Эрыксан: ідэнтычнасць, узроўні: індывідны (біял.), асабовы (асоба), сацыяльны (грамадства) – унутраная салідарнасць чалавека з сацыяльнымі, групавімі ідэаламі і стандартамі.

Але з іншага боку, паняцце ідэнтычнасці дазваляе не толькі вызначыць прыналежнасць да групы, але і пазначыць суб’ектыўныя індывідуальныя перажыванні такой прыналежнасці. І, нарэшце, ідэнтычнасць дае магчымасць больш адэкватнага апісання супольнасці (рэальнай ці віртуальнай) як рэферэнтнай групы прыналежнасці. Мэртан: самавызначэнне, вызначэнне вонкі.

З іншага боку, ідэнтычнасць трэба разглядаць не толькі ў кантэксце разгортвання экзістэнцыйнага ндывідуальнага досведу веры альбо прыналежнасці ... вонкі ў полі камунікацыі, але таксама і ў кантэксце сувязі гэтай суб’ектыўнай веры з верай калектыўнай. І такім чынам вызначаецца адваротны аспект рэлігійнай ідэнтычнасці ўжо не ў мадэлі “індывід-прыналежнасць-рэферэнтная група”, але і паводле мадэлі “рэлігійная арганізацыя – прыналежнасць – рэфернтны суб’ект”, праз гэтую мадэль рэлігійная арганізацыя ўключае ў сябе тых суб’ектаў, якія пэўным чынам пазіцыянуюцца ў дачыненні да гэтай арганізацыі самой арганізацыяй.

Што ў гэтай сувязі можна адзначыць у дачыненні да праваслаўнай цакрвы і праваслаўных? Царква як сацыяльны арганізм вызначаецца, як запісана ў Пачатках Сацыяльнай канцэпцыі РПЦ наступным чынам: “Царква ёсць збор веруючых у Хрыста”. Мітрапаліт Філарэт дадае важную дэталь: “кожны х якіх з’яўляецца яе законным прадстаўніком”.

[2] Гэтак, ідэнтычнасць прадстаўляецца як самаразуменне: разуменне сябе ў суаднесенасці з “рэферэнтнай групай”. Унутраны аспект ідэнтычнасці скіраваны на прыняцце групы ў сябе, а таксама самапрэзентацыя – заяўленне сваёй прыналежнасці да групы ў камунікатыўным полі “суб’ект-група”, а таксама камунікацыя ад імя “рэферэнтнай групы” – іншыя, якая вызначаецца ў супрацьстаянні наяўнасці і дыялогу патэнцыянасці++: “іншыя” як чужыя”, як пакуль чужыя, як аб’ект місіянерскай дзейнасць, як поле жніва.

Так ідэнтычнасць выступае не толькі як сацыяльнае канструяванне знешняй рэчаіснасці, знешняга поля, але з іншага боку, як адзначаюць псіхааналітыкі, напрыклад, Юм, знешняе поле ў сваю чаргу канструюе ўнутраную ідэнтычнасць суб’екта праз працэсы сацыялізацыі. Важнае значэнне тут мае семіятычны разрэз, калі ў камунікатыўнай прасторы суб’ект праз практыку азначвання і самапазначэння пазіцыянуе сябе адносна іншага ў камунікатыўнай дзейнасці.

Пацьвярджэнне ідэнтычнасці. Хабермас: мая ідэнтычнасць, а менавіта мая канцэпцыя мяне самога можа быць устойлівай толькі ў тым выпадку, калі я атрымаю пацверджанне. Такое пацверджанне атрымліваецца пры ўзаемадзеянні суб’екта і яго рэферэнтнай групы.

Узнікненне дыскурсу ідэнтычнасці звязаны з псіхааналзам і сацыялогіяй, дзе ён асэнсоўваўся ў кантэкстах абмеркавання механізмаў сацыялізацыі.

Працэс перажывання суб’ектам той ці іншай ступені зліцця з аб’ектам. Мэртан “рэферэнтная група”.

Ідэнтычнасць у параўнанне з саматоеснасцю – суаднесенасць з іншым. Ідэнтычнасць як самаразуменне і самапрэзентацыя.

А.Анціпнка квазіканфесійная ідэнтычнасць – прыхільнасць.

а) внутр. тождество субъекта в процессе восприятия им внешнего мира, ощущение устойчивости и непрерывности своего Я во времени и пространстве; б) включенность этого Я в нек-рую человеч. общность, тождество личного и социально-принятого типов мировоззрения.


Традиционно распространение в научной практике термина "идентичность" связывают с именем Эриха Эриксона.

И Юнг, и Адлер подчеркивали необходимость исследования социального окружения - "Umwelt"- как его впоследствии назовет Эриксон.

Эриксон понимал идентичность в целом как процесс организации жизненного опыта в индивидуальное "Я", что естественно предполагало его динамику на протяжении всей жизни человека. Он рассматривает идентичность как сложное личностное образование, имеющее многоуровневую структуру. Это связано с тремя основными уровнями анализа человеческой природы: индивидным, личностным и социальным.

Так, для концепций социальной идентичности А.Тэшфела и самокатегоризации Дж.Тернера стал центральным анализ когнитивных и эмоциональных аспектов в изучении процессов идентификации человека с группой.

Согласно Тэшфелу это равнозначные структуры, первая из которых представляет самоопределение человека в терминах физических, интеллектуальных и нравственных черт, а вторая - в терминах субъективной принадлежности к различным социальным категориям (полу, этносу, профессиональной группе и т.п.). Согласно данным концепциям, процесс становления социальной идентичности содержит в себе три последовательных когнитивных процесса.

Во-первых, индивид самоопределяется как член некоторой социальной категории (так, в Я - концепцию каждого из нас входит представление о себе как о мужчине или женщине определенного социального статуса, национальности, вероисповедания, имеющего или не имеющего отношения к различным социальным организациям, и прочее).

Во-вторых, человек не только включает в образ "Я" общие характеристики собственных групп членства, но и усваивает нормы и стереотипы поведения, им свойственные.

Наконец, в-третьих, процесс становления социальной идентичности завершается тем, что человек приписывает себе усвоенные нормы и стереотипы своих социальных групп - они становятся внутренними регуляторами его социального поведения.

Эталонная группа может быть реальной социальной группой или воображаемой, являющейся результатом социального конструирования, выступать в качестве статистической общности, члены которой могут и не подозревать, что для кого-то они одна сплоченная группа. Референтная шруппа самоідентіфікаціі.

Дадаць дакумент у свой блог ці на сайт

Падобныя:

Сацыяльны аспект рэлігійнай ідэнтычнасці iconАспект пресс
В 24 Введение в языковедение: Хрестоматия: Учебн пособие для студентов вузов/Сост. А. В. Блинов, И. И. Богатырева, В. П. Мурат, Г....

Сацыяльны аспект рэлігійнай ідэнтычнасці iconHttp :// www svaboda org / xml / articles /2007/10/ c 7 f 9 cca 6-3 d 51-4 c 64- ad 3 d acaa 4 ba 1 cd 1 C. html Сацыяльны марш пройдзе дазволеным уладай маршрутам24/10/2007
Менску да розных тэрмінаў арышту засудзілі моладзевых актывістаў Міхаіла Пашкевіча, Мікалая Сергіенкі, Зьмітра Кавалгіна І сяргея...

Сацыяльны аспект рэлігійнай ідэнтычнасці iconТрошина Елена Валентиновна должность : доцент образование : высшее ученая степень : кандидат педагогических наук
«Лингводидактика: методологический аспект», «Лингводидактика: аспект иноязычного текста», «Социолингвистический анализ художественного...

Сацыяльны аспект рэлігійнай ідэнтычнасці iconПлан работы дзя ржаўнай ўстановы адукацыі
Абнаўленне інфармацыі ў вугалку “Прававыя веды”. Адказная: Грыб Т. М., педагог сацыяльны

Сацыяльны аспект рэлігійнай ідэнтычнасці icon«Зацвярджаю» Заг кафедры сацыяльна-гуманітарных дысцыплін
Выхаванне нацыянальнай ідэнтычнасці І самасвядомасці ў малодшых школьнікаў пры вывучэнні блоку “Мая Радзіма – Беларусь”

Сацыяльны аспект рэлігійнай ідэнтычнасці iconУводзіны
Фальклорныя матэрыялы могуць стаць падставай для ўзбагачэння ведаў пра сваю культуру, мову І гісторыю, а, значыць, І дапамагчы станаўленню...

Сацыяльны аспект рэлігійнай ідэнтычнасці iconДырэктару дуа "Міханавіцкая асш"
Прашу прадаставіць мне сацыяльны водпуск без захавання зарабатнай платы на 1 каляндарны дзень 3 снежня 2010 года па сямейна-бытавых...

Сацыяльны аспект рэлігійнай ідэнтычнасці iconБеларускі дзяржаўны універсітэт, Мінск
Я. Ф. Карскім), які ўяўляе сабой тэматычнае адзінства І ўключае творы рэлігійнай тэматыкі (акрамя аповесці “Пакуты Хрыста” ў ім змешчаны...

Сацыяльны аспект рэлігійнай ідэнтычнасці iconНоминация водных объектов в белорусском и английском языках: ономасиологический аспект (на материале гелонимов Беларуси и сша)
Номинация водных объектов в белорусском и английском языках: ономасиологический аспект (на материале гелонимов Беларуси и сша): Автореф...

Сацыяльны аспект рэлігійнай ідэнтычнасці iconУласнасць І інтэлектуальная уласнасць: суадносіны паняццяў
Уласнасць уяўляе сабой складаны сацыяльны феномен. Над расчыненнем яго азначэння І сутнасці стагоддзямі б'юцца шматлікія навукоўцы:...

Размесціце кнопку на сваім сайце:
be.convdocs.org


База данных защищена авторским правом ©be.convdocs.org 2012
звярнуцца да адміністрацыі
be.convdocs.org
Галоўная старонка