Г. Я. Адамовіч Літаратурная класіка




НазваГ. Я. Адамовіч Літаратурная класіка
старонка16/16
Дата канвертавання27.02.2013
Памер2.33 Mb.
ТыпДокументы
1   ...   8   9   10   11   12   13   14   15   16

Роберт Бёрнс

My heart’s in the Highlands


My heart’s in the Highlands, my heart is not hear,

My heart’s in the Highlands a chasing the dear,

Chasing the wild dear and following the roe.

My heart’s in the Highlands wherever I go.

All hail to the Highlands, all hail to the North,

The birth-place of valour, the country of worth,

Wherever I wander, wherever I rove,

The hills of the Highlands forever I love.

My heart’s in the Highlands, etc.

Farewell to the mountains, high covered with snow,

Farewell to the straths and green valleys below,

Farewell to the forests and high hanging woods,

Farewell to the torrents and loud pouring floods.

My heart’s in the Highlands, etc.

Adieu for a while, I can never forget thee,

The land of my fathers, the soil of the free,

I sight for the hour that shall bid me retrace

The path of my childhood, my own native place.

My heart’s in the Highlands, etc.


Між гор маё сэрца... Вандруе між гор,

Дзе марам раздолле і вольны прастор

Высочваць аленя, зайздросціць арлам...

Між гор маё сэрца. Любоў мая там.


Да стрэчы, Шатландыя! Поўнач, бывай!—

Калыска герояў і мужнасці край.

Куды б ні прыбіў мяне лёсу прыбой,

З табой маё сэрца, навекі з табой!


Бывайце, снягі на вяршынях гарбатых,

Бывайце, лугі па далінах і скатах,

Бывайце, лясныя крыніцы і гаці,

Бывайце, хваёвыя нетры,—бывайце!..


Між гор маё сэрца... Заўсёды між гор,

Дзе думам – раздолле і вольны прастор

Сачыць за аленем, зайздросціць арлам...

Між гор маё сэрца, а ўнізе я сам.

(Пер.Я.Семяжон)

Вільгельм Мюлер. Катрыншчык. Шарманщик.

На вуліцы вясковай, Вот стоит шарманщик

Дзе ціша і спакой, Грустно за селом,

Стары катрынку круціць И рукой озябшей

Азяблаю рукой. Он вертит с трудом,

На колкім снезе босы Топчется на месте,

Пераступае дзед. Жалок, бос и сед.

А на яго талерцы Тщетно ждет бедняга,

Няма пакуль манет. Денег в чашке нет!

Яго не хочуць слухаць, Люди и не смотрят,

Не хочуць прыкмячаць. Слушать не хотят,

Вакол сабакі злосна, Лишь собаки злобно

Ашчэрана вурчаць. На него ворчат.

Стаіць ён, безуважны Все покорно сносит,

На беды ўсе свае. Терпит все старик,

Ён круціць, і катрынка Не прервется песня

Усё пяе, пяе. И на краткий миг.

Вазьмі мяне, дзядуля, Хочешь, будем вместе

У дальні шлях з сабой! Горе мы терпеть?

Я пад тваю катрынку Хочешь, буду песни

Напоўню верш журбой. Под шарманку петь?

Поль Верлен


Раяль цалуе тонкая рука

У час вячэрні, шэра-ружаваты;

І на крылах, цішэй ад вецярка,

Ў паветры мяккім, пекным паплыла ты

Пужліва песня, і срэдзь комнат хаты

Шчэ дога веяў пах, як ад цвятка.

Што за калыска ціха так гайдае

Стамлёнага, бяздольнага мяне?

Чаго, як жэўжык, песня вымагае?

І што ў канцы яе прыпеў жадае,

Каторы гэтак хутка у акне,

Адчыненым на садзік, замірае?

(Пераклад М.Багдановіча)

А.Рэмбо. Адчуванне.


Блакітным вечарам замроены хадок,

Пайду сцяжынай, дзе калоссем коле поле,

Нагамі босымі адчую халадок

І галаву сваю амыць вятрам дазволю.

Ні думаць, ні казаць, ні варушыць нуду.

Мілосць маю душу напоўніць ціхай згодай.

І я адзін далёка, як цыган, пайду

Шчаслівы самы, як з жанчынаю,

з прыродай.

(Пер. Р.Барадуліна)



Джэймс Джойс. Лунная трава.

Узором зыбких звездных блесток

Украсит ночь свою канву

В саду, где девочка-подросток

Сбирает лунную траву.

На волосах роса мерцает,

Целует веки ей луна,

Она, сбирая, напевает:

О, ты прекрасна, как волна!

Как залепить мне воском уши,

Чтоб этот голос в сердце стих,

Чтобы не слушать мне, не слушать

Ее напевов колдовских!


Simples

Of cool sweet dew and radiance mild

The moon a web of silence weaves

In the still garden where a child

Gathers the simple salad leaves.

A moondew stars her hanging hair

And moonlight kisses her young brow

And, gathering, the sings an air:

Fair as the wave is, fair, art thou!

Be mine? I pray, a waxen ear

The shield me from her childish croon

And mine a shielded heart for her

Who gathers simples of the moon.



Герман Гессе. Ступени (Из романа «Игра в бисер») Прыступкі


Цветок сникает, юность быстротечна, Любая кветка вяне; саступае

И на веку людском ступень любая, І старасць месца юнаму запалу,

Любая мудрость временна, конечна, І мудрасць з часам гэтак адцвітае,

Любому благу срок отмерен точно. Нішто не вечна, здоўжыцца памалу.

Так пусть же, зову жизни отвечая, Павінна быць гатовым наша сэрца

Душа легко и весело простится Перарадзіцца, новы даць пачатак

С тем, с чем связать себя посмела прочно, Спалукам іншым, формам, месцам,

Пускай не сохнет в косности монашьей! Ахвяравацца ў іншы распарадак.

В любом начале волшебство таится, У кожным пачынанні тайнасць тая,

Оно нам в помощь, в нем защита наша. Што нашае жыццё абараняе.

Пристанищ не искать, не приживаться, Прыступкамі ўгару павінны йсці мы

Ступенька за ступенькой, без печали, І не прывязвацца, як да радзімы.

Шагать вперед, идти от дали к дали, Дух свету хай не звузіць нам прастору,

Все шире быть, все выше подниматься! Няхай узносіць паэтапна ўгору.

Засасывает круг привычек милых, Вось толькі мы ў адной зжыліся сферы,

Уют покоя полон искушенья. Ужо лянотнасць наша на парозе,

Но только тот, кто с места сняться в силах, І толькі той, хто вечна ў дарозе,

Спасет свой дух живой от разложенья. Перамагае звыкласці хімеры.

И даже возле входа гробового Магчыма, што смяротнае прычасце –

Жизнь вновь, глядишь, нам кликнет клич призывный, Прыступка толькі новага жытла,

И путь опять начнется непрерывный… Не скончыцца жыццё часовым шчасцем...

Простись же, сердце, и окрепни снова. Бывай жа, сэрца! У адраджэнне з тла!

(Пераклад Саламона Апта, 1921 г., Харьков) (Пераклад Васіля Сёмухі)


Любой цветок неотвратимо вянет Как вянет цвет, как лет минувших бремя

В свой срокк и новым место уступает: В нас гасит детство, юность, возраст зрелый,–

Так и для каждой мудрости настанет И мудрости, и доблестям есть время,

Час, отменяющий ее значенье. И ни одна из них не вечно длится.

И снова жизнь душе повелевает Жизнь позовет нас в новые пределы,

Себя перебороть, переродиться, Душа должна к разлуке быть готовой,

Для неизвестного еще служенья Чтоб от былого круга отделиться,

Привычные святыни покидая,– Войдя в иной без страха и печали.

И в каждом начинаиии таится И, как защита, помощь в жизни новой,

Отрада, благостная и живая. Очарованье есть в любом начале.


Все круче поднимаются ступени, Мы будем бодро проходить просторы,

Ни на одной нам не найти покоя; Нас не удержат прежние союзы,

Мы вылеплены Божьею рукою Нам дух Вселенной не готовит узы,–

Для долгих странствий, не для косной лени. За шагом шаг он нас возводит в горы.

Опасно через меру пристраститься Как только мы отвыкнем от тревоги,

К давно налаженному обиходу: Нам сном грозят покой и наслажденье,

Лишь тот, кто вечно в путь готов пуститься, Лишь, кто готов к прорыву и к дороге,

Выигрывает бодрость и свободу. Преодолеет это наважденье.


Как знать, быть может, смерть, и гроб, и тленье,– И, может быть, как минут наши сроки,

Лишь новая ступень к иной отчизне. Нам смерть откроет новые страницы,

Не может кончиться работа жизни… Зов жизни в нас не будет знать границы…

Так в путь – и все отдай за обновленье! Прощайся же, душа, – и в мир широкий!

(Пер. Сяргея Аверынцава)
1   ...   8   9   10   11   12   13   14   15   16

Падобныя:

Г. Я. Адамовіч Літаратурная класіка iconРозныя інтэрпрэтацыі паняцця "літаратурная крытыка". Літаратурная крытыка навука літаратурна-мастацкая творчасць публіцыстыка. Узаемадзеянне крытыкі з
Розныя інтэрпрэтацыі паняцця “літаратурная крытыка”. Літаратурная крытыка – навука – літаратурна-мастацкая творчасць – публіцыстыка....

Г. Я. Адамовіч Літаратурная класіка iconСлавяна Шамякіна беларуская літаратурная казка
Літаратурная казка, па-сутнасці, бярэ пачатак у казцы народнай, але індывідуальны аўтарскі вымысел, супрацьпастаўлены фальклорнай...

Г. Я. Адамовіч Літаратурная класіка iconНатальля Адамовіч адзіная дачка, зьбіральніца І захавальніца творчае спадчыны знанага пісьменьніка І грамадзкага дзеяча Алеся Адамовіча
...

Г. Я. Адамовіч Літаратурная класіка iconНатальля Адамовіч адзіная дачка, зьбіральніца І захавальніца творчае спадчыны свайго бацькі пісьменьніка І грамадзкага дзеяча Алеся Адамовіча
Натальля Адамовіч – адзіная дачка, зьбіральніца І захавальніца творчае спадчыны свайго бацькі пісьменьніка І грамадзкага дзеяча Алеся...

Г. Я. Адамовіч Літаратурная класіка iconКалі нараджалася класіка
Арганізатары: Мінскі дзяржаўны палац дзяцей І моладзі, аддзел інтэлектуальнай творчасці І сектар развіцця пазнавальных ініцыятыў...

Г. Я. Адамовіч Літаратурная класіка iconКалі нараджалася класіка тэма конкуса
Арганізатары: Мінскі дзяржаўны палац дзяцей І моладзі, аддзел інтэлектуальнай творчасці І сектар развіцця пазнавальных ініцыятыў...

Г. Я. Адамовіч Літаратурная класіка iconКалі нараджалася класіка тэма конкуса
Арганізатары: Мінскі дзяржаўны палац дзяцей І моладзі, аддзел інтэлектуальнай творчасці І сектар развіцця пазнавальных ініцыятыў...

Г. Я. Адамовіч Літаратурная класіка iconКласіка І сучаснасць украінская літаратура І ўкраінска-беларускія літаратурныя ўзаемасувязі у трох частках. Частка Эпоха Старажытнасці – ХІХ ст
М. І. Мушынскі – член-карэспандэнт ан беларусі, доктар філалагічных навук, прафесар

Г. Я. Адамовіч Літаратурная класіка iconКультурная (еўрапейская І сусветная) традыцыя мастацкая, літаратурная, філасофская звязана галоўным чынам з алімпійскай міфалогіяй, якая грунтавалася на
Культурная (еўрапейская І сусветная) традыцыя — мастацкая, літаратурная, філасофская — звязана галоўным чынам з алімпійскай міфалогіяй,...

Г. Я. Адамовіч Літаратурная класіка iconСёньня ў менскім Доме літаратара адбылася літаратурная імпрэза прэзэнтацыя чарговага нумару літаратурнага праекту "Тэксты". Пасьля таго, як пісьменьнікаў
Сёньня ў менскім Доме літаратара адбылася літаратурная імпрэза прэзэнтацыя чарговага нумару літаратурнага праекту “Тэксты”. Пасьля...

Размесціце кнопку на сваім сайце:
be.convdocs.org


База данных защищена авторским правом ©be.convdocs.org 2012
звярнуцца да адміністрацыі
be.convdocs.org
Галоўная старонка