Ад імя фундатара выдання Беларускага грамадскага аб’яднання "Адпачынак у вёсцы" выказваем удзячнасць Іванаўскаму раённаму І Мотальскаму сельскаму выканаўчым




НазваАд імя фундатара выдання Беларускага грамадскага аб’яднання "Адпачынак у вёсцы" выказваем удзячнасць Іванаўскаму раённаму І Мотальскаму сельскаму выканаўчым
старонка7/8
Дата канвертавання23.02.2013
Памер0.72 Mb.
ТыпДокументы
1   2   3   4   5   6   7   8

Варэнікі “лянівыя” (Робылі на скорую руку, таму “лянівыя”). Бралі творог, муку, яйцо, масло, соль, сахар. 3 цеста каталы коўбаску, рэзалі на кусочкі і варылі ў вадзе. Моркву добоўлялы ў кампот замест сахару. Таксама моркву варылі з молоком.

Коўбасы залівалы жырам. М’ясо закручвалі ў анучкі, вялілі ў кладоўцы пад паталком. Хрэн гатавалы на Пасху. Яго тэрлі, добоўлялы сок свеклы, соль.

Ў лесе збіралы ягады, грыбы і арэхі. Весною збіралы яйкі кніжыны (кнігаўка птушка). За стол першым садзіўся гаспадар. Калы дзеці размаўлялы за сталом, бацька даваў ім у лоб ложкай. Калі прыходзіў госць на стол ставілы ўсё , што было ў хаце. Калі гарэў дом, яго абносілі хлебам, шоб дальшэ пожар не распространяўся. Былі сваі помэло, дзяжа, хлебная лапата, пазычаць іх нельга. На Яна (07. 07) на всі окна затыкалі крапіву (пякучку), шоб злыя сілы не лезлі ў хату.

Запісана ад Стасевіч Марыі Сямёнаўны 1955 г.н. 07.07. 2009


У сем часоў паўтора літра вады взяла, пачочок дрожжэй, масла подсолнечного, замэсыла з мукою, шэ уксусу добавыла. Бувае, шо почэмо на сыроватцы. Ну да подходыў тры часа, постояў я яго подбыла. Опять подышоў у бляхы поклала. Час посэдыць. А раньше то такая була в нас дыжа дэрэвляна. Ну і на ноч намочвалы, выбэралы тісто для затаскі. Проходыла нэділя, налываеш воды, воно размокнэ і туда мукі насыпаеш. Як увэчары зробыв, так утром встовай -і туда вжэ в тэе тобі закваска получаецца, і тогды воду, муку замісыш. Но тоды ржаный хліб получаецца. Колі то я помэтаю, як моі родітелі пэклы… деревянна лопата була, круглая. Туда посыпалы мукою, да клалы хліб, да туда посыпалы мукою, да клалы тако хліб, да во так обгортвалы, да й сажалы ў піч…

На пірогах украшэнія булы: плэлы косу – наўкола обкладалы. Як короваі пэклы, то шышэчкі обкладаюць сюда, ну пірогі то абкладаюць… Ну чатыры часа подходзіць..Ну а в пічкі час стоіть..А як хліб пэклы тогды той вылыкі – то й два часа. Бохун зваўся – такі большый, большый…

Рогалікі пэчэмо й пончыкі пэклы, варэнікі варылы. Рогалікі: дваццаць грам дрожжэй, поллітра кіслай смэтаны, пачка маргарына – замесіць, і в холодільнік на два часа. После мы ёго раскатваем і сахором посыпаем. I тоды формачкі такі, як рогалікі..які хоч…ды і ўсё – ў печ. А пончыкі то, пончыкі на дрожжах замісіш – так сладко, ложкаю чэрпаеш… А варэнікі з молодосці мы всэгда пэклы. Варэнікі з чэрнікі варылы. То просто так на воді. Хорошо на кіслом молоку. Просто так замэсыты – в холодільнік, потому шо лучшэ оно раскатваецца. І роскатваем на столі, да стаканом вычаваю так і туда начынку тую кладу, ягады.. чарніку з сахаром…і зашчыпываем…бы плецёначкай закручаем..Ну і ўсё – вода кыпыць, кыдай варэныкі. Друшлачком выймаем так на полотенцэ, сахаром посыпаю. Так і з чарнікі – самыя ўкусныя… Бліны пэчэм з капустаю: полкілограма кіслай капусты, одно яйцо, одная чайная (націск на другі склад) ложка соды, сахару одна столовая, полтора стакана мукы – это бліны з капустай. Так всё смэшаецця, смешаецця – да на сковородку. Ковріжку з варэннем: адін стакан кефіра, трі яйца, адін стакан сахара, адін стакан варэння, ну жэлательно яблочного, адна чайная ложка соды – погасіць. / мука… / так на процівэнь вылываемо – ковріжка. Мінут шэйсят… Вона пэчэцця. Обыкновенны булкі: сто грам дрожжэй, семсот грам молока, двесьці пейсят грам сахара, повложкі солі, сто грам маргарыну.
А посныя булкі: сто грам дрожжэй, адін літр воды, двесьці пейсят грам сахара, сто грам масла подсолнечного, уксуса шесць чайных ложак. Як пост…
На свато…двесьці грам дрожжай, тры літра молока, семсот грам сахара, дзесяць яіц, ну іўсё па-мойму – і булкы… 3 гэтага самага тіста раскатваем так рулеты да з маком пэчэм, ну туда в срэдіну ….мак замочваем… кіпячоною водою заллю… час постоіть, я ёго сцежваю, сахаром посыпаю і так скручваю рулеты.

По-старыннаму дранікі делаем.. Харошых восем картофелін. Я іх стру на цёрке. После беру поллітра воды, накіпечу і эта самэ опарваю. Опару, а после туда добавляю муку і яйцо вбываю. Мні дранікі такі нравяцца. Такі румяны… По-старінному так робылы… Клёцкі, ну як робылы…Ну бралы картошку тёрлы, после бралы так марлечку – яе шчаввалы, выдушвалы эту саму воду. Той крохмал опять посолылы… Каталы… поджарвалы на сковородкі і кушалі. А бываей так, шо молоко – молочны клёцкі.

Як заб’юць кабана і гэты товсты кішкі, і так робылы на дрожжах цісто, залывалы в тыі кішкі – / пэклы ковбасу такую. I робылы само гэтако з картошкай, бы дранікі, то тожэ в ковбасу.

Кашы обыкновенны.. Пшонна… Бабку варылі: картошка цёрта в жір, да в горшок. Можно кідаты прыправу – нэ пошкодыць.

Мясо посолым, заправым да запэкаем на процівень і обматваем в цесто – такая получыцца бы крышка. А в молодосці помню, як заб’юць кабана, мясо соляць – в дэрэвляны ночвы кладуць, нэділю в солі ворочаюць, после его на сонцэ подсушваюць – і на чэрдак. Обмотваюць, шоб мухі нэ попалы.

Запісана ад Райкевіч Вольгі Васіл’еўны 1941 г.н. 08.07.2009


В огородзе вырошчвалі такіе культуры, як і сейчас.

Просо сеялі на своей полоске землі. Кожная сем’я мела полоску землі в поле. Сеялі зерновыя, лён. Кто то делал льняное масло. Самі білі, чесалі лён вымачівалі, прялі ніткі, да ткалі полотно. Красілі корой дуба ілі травой. Вс’е натуральное было.

У каждого была лошадь. Держалі свіней немного, коров, кур – іх всегда, а гусей началі держать недавно, а сначала – не знаю. Гусей держалі, когда была маленькая, а як бабушка – не слышала.

В лес ходілі за ягодамі, грыбамі. Сбором лекартвенных растеній занімалась бабушка. Собіралі черніку, брусніку, маліну. Сушілі саму ягоду, собіралі зверобой. Грыбы всякіе: белые, польскіе – сініе, но шляпка желтенькая, как делікатес, сінякі. Грыбы сушыліў печы: бляхі засцілалі саломай і выкладвалі грыбы. I печку растопіш і сушылі. Марынавалі ў расоле (сіропе): соль і прыправы. Свежыя -жараныя елі летам. Осенью сушылі і марынавалі. Рабілі капусту з грыбамі, тады мяса не дабаўлялі, варылі суп з грыбамі.

З мукі дзелалі зацірку, бліны, пірогі по празднікам. У каждого былі своі жорны.. Это два камня. Натрут в жорнах, просеют: мука получалась мелкая і крупнее. С крупной делалі суп “крупнык” с молоком, а с мелкой – пірогі і другое.

Клецкі делалі: картошка сырая натертая, отжімается жідкость, добавляется яйцо, мука, скатываются шарікі, кладуются в подсоленую, кіпяченую воду. Варілі с молоком ілі с водой. Потом моглі на сковородку і поджарівалі.

Зацірка: закіпеченое молоко і мука в місочку і чуть-чуть воды і зацірает. Потом в кастрюлю і закіпать, помешівая.

Черны хлеб пеклі отдельно. Делалі закваску. Дежа была круглая. Цеста сделалі і потом немного оставлялі. Потом туда водічкі і она разбухала. Была дыжа, у ней замешівалі цеста. Она была деревяная, а с какого дерева – не знаю, только не с соснового, потому шо выделяет смолу, могла быть із ольхового, дубового – ліственного дерева. Дыжа стояла на печкі ілі за печкай, в сухом месце, шоб не цвіла. У каждого была своя. Сажалілі невесту на дыжу – на моей памяці не знаю, когда то, может і да. Хліб пікла гаспадыня, памагалі ей у празднікі дзеці, часта нявестка. Калі піклі коровай лопатой обносілі углы, каб каравай у гору рос, каб маладыя развівалісь, багацелі. Хозяйка адзявала чыстую адзежу, фартух, не то, у чым рабіла на полі. Выпякалі адразу некалькі бохан хлеба, колькі ў каго получалось, але маглі і адну. Бохан хлеба – круглы. Была спецыяльная лопата і его ў печку зацягвалі. Калі пічы стояла коцюба (кочерга), вілка, якімі печ выграбалі. На хлебну лопату клалі капусны ілі дубовы лісты. Помялом выграбалі мусор з печы. Помяло робілі з яловых ветак. Калі ставілі хліб у печ, на ей маглі спаць дзеці, яны ж не мешалі. Печ топілі ольховымі і бярозавымі дровамі, потому што дуб не ідет для гэтага. Печ провяралі, сматрэлі, ці пабялела цэгла. Правяралі гатоўнасць хлеба: клалі на ладонь і пастуквалі па руцэ, і хлеб должен был падпрыгваць, ці пераварачвалі яго, і стукалі па абратнай стороне – павінен быў ісці глухі звук, як пустата. А хлеб з пічы клалі на скамейкі, засланыя палаценцэм ці ручніком, клалі на бок, каб быў душны. Верхнюю скарынку змочвалі вадой, каб была мягчэ. Хлеб захоўвалі у каморы. Тады более беражна адносіліся к хлебу каждую скарыночку оберегалі Торбу надо сложіць хозяіну в полі і хозяйке, а дзеці, шо постарше нанімалісь , (маглі у пастухі) і ім тоже торбу надо было: сало, хліб, огурцы.

Пад час вяселля адзін коровай гатовілі ў хлопца, адзін у дзяўчыны. Коровай гатавала старэйшая сястра, нявеста, цётка, блізкія родственнікі. Абавязкова не развядзённыя, не ўдовы, а тыя, у каго ў сям’і ўсё добра, якія добра жылі і багата. Хлеб і коровай мясілі кулакамі. У коровай добаўлялі горылку, але зачым не ведаю. Тыя, хто збіраўся мясіць коровай, мылі рукі (абрад такі), калі замесілі, помылі рукі і выцерлі спецыяльным ручніком. А воду пасля замесу вылівалі на вішні. Упрыгожвалі каравай касой з цеста, берыльца дзелалі – кручочкі такія, узорчыкам. Рабілі шышкі: з вішні ілі з яблыні выразалі галіны і высушвалі, абмотвалі цестам і запякалі ў печке, украшалі аўсом, абмотвалі краснымі ніткамі, рабілі цветы з бумагі. У нявесты павінны былі быць 2 двойчаткі, 3 тройчаткі, а ў жаніха наадварот. Потым іх дзялілі, каб у маладых усё добра было. Калі дзялілі коровай, то адрывалі шышку і одорвалі маладых. Калі жаніх забіраў нявесту, меняліся шышкамі, каб у сям’і было прыбаўленне: забіралі двойчастую, аддавалі тройчастую. Гэтыя шышкі не дзялілі, а астаўлялі маладым. Каравай дзяліў сват. Спачатку давалі маладым, потым бацькам і остальным родственнікам. Коровай пачыналі печ утром, каб успеў падысці. Свадьбы былі многа дней. У суботу пяклі каравай, у воскресенье – свадьба, панедзельнік – звалі на коровай і дзялілі яго.А вечарам рабілі бабскі вечар. Звалі практычна ўсю вуліцу, каб нявеста пазнакомілася з суседзямі. На наступныя выходныя ездзілі ў госці к родне нявесты, а потом наадварот. Утром пасля свадьбы перадзяваліся ў касцюмы жаніха і нявесты, скідвалі ў торбу бурак, то моркву і везлі снеданне ў хату, дзе сталі жыць маладыя: каб паказаць, чым кармілі нявесту яе родныя. Ішлі з гармошкай па вуліцы, каго встрэцяць угошчалі, давалі выпіць. На вяселлі гарылкі было калі як, а было і вельмі многа.

А пірогі делалі на молоке, добавлялі масло. Масло білі на спецыяльнай бейке.

Сем’і былі большые, к праздніку еды побольше делалі, делалі колбасу. Мясо резалі кусочкамі, былі спецыяльные железные колечкі. Мылі кішку і пальцем піхалі. Такая колбаса называлась “домашняя” ілі “пальцем піханая”.

Унутранасці – печень, сердце,легкіе, шкуркі. Обварываюцца, на машынку, у кішку і печом – “печэнева калбаса”. Некаторыя берут всю голову свіньі, без костей, обварівают. I добавляют в калбасу.

З мяса робылі “паляніцу”: закідвалі ў дыжу з соллю.Яно прасалівалася, а потым подвешвалі каля печы. Каўбасу так же. Рабілі вяленую: не піклі, а подвешвалі каля печкі.

Сало засольвалі ў дзяжы круглай: поўнасцю ўкладвалі, каб не было пространства і засыпалі соллю. Потым доставалі, елі і обратно закрывалі. Кумпякі таксама солілі ці ў расоле з солі замочвалі і подвешвалі, сушылі. Гатоўнасць расола правяралі так: кідалі картошыну, еслі ўсплывае, то можно робіць мясо. Свежую кроў не пілі. Робілі “кровянку”: ріс, грэчка, жыр. Атрымоўвалася жыдкое, засоўваліў кішку і вставлялі в печку. Робілі мачанку: тое самае жаранае сала на скавародцы. Робылі “салтісоны” на вяселле: галаву абварвалі і жалудак (ючок), рэзалі кускамі і ў кішку запіхалі. Варылі ў вадзе і пад гнёт (прэс).

Варылі “холодец”. Лапы свіныя рэзалі на кусочкі, у чугун і ставілі ў печку. Разлівалі па місачках і застывала.

Птушку тушылі, варылі з капустай. Еслі буў ахотнік, то елі зайцоў ці дзікіх утак. Собіралі яйца кнігаўкі і дзікіх утак. Тушылі ў чугунах. Дзікіх утак прыносілі да хаты, але яны не прыжываліся.

В деревне 2 названія: “шкваркі” (Панцавічы, Дзедовічы, Зазер’е) і “швэды” (дзе жыву зараз). А чаму “швэды” не знаю, а шкваркі таму, што калі жарыш шкварчаць.

З рыбы гатовілі уху, жарылы, салілі, гатавалі рыбны студзень. 3 картошкай – гэта уха, а так лук, перац,укроп,лавровы ліст, адварваецца і ў холад.

Огурцы солілі у бочках. Прылажывалі зверху спецыяльна сделаным дзеравянным кругам і камнем, дабаўлялі лісця хрэну і укроп. Потом в погрыб і так елі. Капусту так же. Разразалі на 2-3 палавінкі качаны і ў печку, і ў бочку. Таксама капусту рэзалі на шаткоўках. Дабаўлялі ліст лавровы, семян укропа. Толкачом толкалі ў бочку – расол появляецца. Буракі закопвалі ў яму на зіму, калі мала – у погрыбы. Буракі варылі, дабаўлялі шчавель (зараз уксус) – каб падкісліць, картошкі, варылі боршч. “Холоднык” гатавалі на кіслом молоке, добовлялі огурец, яйцо, лук зелёный, укроп і кіпячёную воду і охлождалі в комнате. Употреблялі “огуречный расол” с первых огурцов: огуречные цветочкі, вода, огурцы, укроп, лісце часныка і з картошкай елі. Рабілі маласольныя огурцы: в банку вода і соль сыпалі. 3 памідораў рабілі салат.

Раньше вырошчвалі мак. Яго дабаўлялі ў пірагі ці варылі, потым расціралі з малаком, добаўлялі сахар і получаўся, як каша.

Хрэн цёрлі, маглі сушыць, перакручвалі на мясарубцы, добаўлялі квас і получаўся хрэн для закускі.

3 агародніны варылі “шчавель”, або “квасэц”. Суп гэта: картошка, шчаўе і яйцо. Елі гарачым, еслі заправлялі лукам, то елі холодным.

3 аўсу гатавалі аўсяную кашу.

Рабілі “прысыпанку”: просо з картошкай. Сварваецца картошка, толчэцца, добаўляецца молоко, потом просо, і ў печку, дзе разбухае, очэнь укусна. 3 картошкі робілі “бабку”: церлі на церке, дабаўлялі масло ілі сало. I в печку ў гаршке.

Варылі сыр із молока. Свежае молоко і 2-3 банкі кіслага (до палавіны). Кіслае оттапляецца, творог откідаецца. Потым свежае малако на маленькі огонь, добаўлялі сахар, трэба давесці да кіпенія, когда закіпеў добавлялі творог, потом адкідваю клінок (трохвугольны пакетык з завязачкамі ўверсе, каб вешаць на печ).Дабаўлялі масла, яйцо і соль. Перамяшаем і заварачваему бумагу. Очэнь укусно. Клінок вешалі каля печкі. Клінковы сыр рэзалі на кусочкі, дабаўлялі масло і ў печку. Тварог рабілі. 3 сыроваткі пяклі бліны ці так пілі: ахлаждалі і пілі. Бралі ў поле, бо хорошо жажду ўтоляе.

На хрэсьбіны гатавалі, тое, шо і на свадьбу. А на помінкі другое. Абавязкова капуста, каша з проса, кампот з сухафруктаў (яблыкі і грушыу печкі сушылі). На Купалле нічога асаблівага не гатавалі. На Каляды – каўбасы, пірагі, як і зараз. На посную вячэру робілі куццю.

Варылі гарэлку, кампоты з сушаных ягад, яблык, грушаў. Добрыя яблыкі замочваліў бочцы – “мочоныя”, потом пачалі делать у банках кампот.

Гарэлку варылі з картошкі: адварвалі, дабаўлялі муку і дрошчы і получалась бражка. Квас делалі: поджарыш у печкі скарынку, каб падгарэла і рабілі квас. Пілі бярозавы і кліновы сок. Піва не варылі. Вішніўку в такія вялікія стеклянныя бутылкі, закідвалі ягоды, добавлялі сахар і на подоконнік на сонцэ. Сахар постепенно раставал і получалась вішнівка. Ешчо з малінай робылі -ягодыўка.

У нас пчеловодов не было. З мёда нічога не робылі

Елі тры разы ў зіму, а летам рэдка, бо ў полі. У абед елі добра: 1-ае – суп, 2-ое – картошка, капуста.

Сначала хозяіну нужно покушать, а потом все остальные. Гаспадар сядзеў у главе стала, а куды госця садзілі не знаю. Якія стравы гатавалі гасцям не знаю. За дрэнныя паводзіны за сталом дзіцям давалі подзатыльнік і выводзілі з-за стала.

Пад час зажынак, жніва, дажынаку поле бралі збанок малака, хлеб, агуркі. Посуд: чыгуны, гліняныя гаршкі, каструль не было, гліняныя місачкі. Елі драўлянымі ложкамі ці рукамі, вілак не было.

Ежу захоўваліў дежах, у пограбах і каморах.

Ежу готовіла хозяйка. Гэта лічылася абязанностью. Хозяйка старалася ўгодзіць мужу. Мужчыны працавалі ў полі і ежу самі не гатовілі.

Ці гатавалі для дзяцей асобна толкам не знаю. Кармілі як не груддзю, то давалі малако, потым кашу. 3 астаткаў цеста дзелалі галушкі – маленькія круглыя шарыкі, потым варылі ў вадзе і давалі дзецям. Перад Благавешчаннем, калі бусел прылятаў дзелалі “буськову лапу” – цеста разразалі як руку. Дзеці, бегалі і крычалі: “Бусел, бусел, я тваю лапу з’еў!”. Пеклі з пірагова цеста. Пяклі пірагі з узорамі.
1   2   3   4   5   6   7   8

Падобныя:

Ад імя фундатара выдання Беларускага грамадскага аб’яднання \"Адпачынак у вёсцы\" выказваем удзячнасць Іванаўскаму раённаму І Мотальскаму сельскаму выканаўчым iconСацыяльна-эканамічнае развіццё сельскіх тэрыторый на падставе традыцый І культурнай спадчыны
Рэалізуецца дзякуючы фінансавай падтрымцы Еўрапейскага Саюза І фонда “Еўразія”, прынялі ўдзел прадстаўнікі мясцовых органаў улады...

Ад імя фундатара выдання Беларускага грамадскага аб’яднання \"Адпачынак у вёсцы\" выказваем удзячнасць Іванаўскаму раённаму І Мотальскаму сельскаму выканаўчым iconСтатут Грамадскага аб’яднання "Таварыства беларускай мовы імя Францішка Скарыны"
Прыняты ў новай рэдакцыі на пасяджэнні Рэспубліканскай Рады 29 студзеня 2006 года

Ад імя фундатара выдання Беларускага грамадскага аб’яднання \"Адпачынак у вёсцы\" выказваем удзячнасць Іванаўскаму раённаму І Мотальскаму сельскаму выканаўчым iconПалажэнне аб эмблеме Гродзенскага абласнога грамадскага аб'яднання маладых навукоўцаў «віт»
Афіцыйным геральдычным сімвалам Гродзенскага абласнога грамадскага аб'яднання маладых навукоўцау «віт» з'яўляеца эмблема, выкананая...

Ад імя фундатара выдання Беларускага грамадскага аб’яднання \"Адпачынак у вёсцы\" выказваем удзячнасць Іванаўскаму раённаму І Мотальскаму сельскаму выканаўчым iconЗварот Сакратарыята Грамадскага аб'яднання "Таварыства беларускай мовы імя Францішка Скарыны" з нагоды перайменавання вуліц І праспектаў г. Мінска
Вялікай Перамогі без грамадскага абмеркавання кіраўніцтвам краіны прынятае беспрэцэдэнтнае рашэнне аб перайменаванні галоўных магістраляў...

Ад імя фундатара выдання Беларускага грамадскага аб’яднання \"Адпачынак у вёсцы\" выказваем удзячнасць Іванаўскаму раённаму І Мотальскаму сельскаму выканаўчым iconПалажэнне аб архіве Гродзенскага абласнога аб'яднання маладых навукоўцаў "віт"
Дакументы Грамадскага аб'яднання "віт", якія маюць гістарычнае, навуковае, сацыяльнае, эканамічнае І палітычнае значэнне уваходзяць...

Ад імя фундатара выдання Беларускага грамадскага аб’яднання \"Адпачынак у вёсцы\" выказваем удзячнасць Іванаўскаму раённаму І Мотальскаму сельскаму выканаўчым iconРэгістрацыі арганізацыйных
Унесці новы запіс у журнал дзяржаўнай рэгістрацыі арганізацыйных структур аб’яднанняў з прысваеннем рэгістрацыйнага нумара 100 аб...

Ад імя фундатара выдання Беларускага грамадскага аб’яднання \"Адпачынак у вёсцы\" выказваем удзячнасць Іванаўскаму раённаму І Мотальскаму сельскаму выканаўчым iconБюлетэнь Міжнароднай асацыяцыі беларусістаў, 2011, №2 Дарагія сябры! Прапануем Вам чарговы бюлетэнь Грамадскага аб’яднання "Міжнародная асацыяцыя беларусістаў"
Прапануем Вам чарговы бюлетэнь Грамадскага аб’яднання “Міжнародная асацыяцыя беларусістаў”

Ад імя фундатара выдання Беларускага грамадскага аб’яднання \"Адпачынак у вёсцы\" выказваем удзячнасць Іванаўскаму раённаму І Мотальскаму сельскаму выканаўчым iconГрамадскага аб’яднання "Таварыства беларускай мовы імя Францішка Скарыны" Мінск 2007
Тбм дзейнічае ў адпаведнасці з Канстытуцыяй Рэспублікі Беларусь, Законам Рэспублікі Беларусь “Аб грамадскіх аб’яднаннях”, Законам...

Ад імя фундатара выдання Беларускага грамадскага аб’яднання \"Адпачынак у вёсцы\" выказваем удзячнасць Іванаўскаму раённаму І Мотальскаму сельскаму выканаўчым iconСклад арганізацыйнага камітэта
Цэнтральнага камітэта грамадскага аб’яднання ”Беларускі рэспубліканскі саюз моладзі“

Ад імя фундатара выдання Беларускага грамадскага аб’яднання \"Адпачынак у вёсцы\" выказваем удзячнасць Іванаўскаму раённаму І Мотальскаму сельскаму выканаўчым iconС т а т у т рэспубліканскага грамадскага аб'яднання «таварыства беларускай школы»
Змяненні І дапаўненні ў Статут зарэгістраваны Міністэрствам юстыцыі Рэспублікі Беларусь 17 кастрычніка 2003 года

Размесціце кнопку на сваім сайце:
be.convdocs.org


База данных защищена авторским правом ©be.convdocs.org 2012
звярнуцца да адміністрацыі
be.convdocs.org
Галоўная старонка