Ад імя фундатара выдання Беларускага грамадскага аб’яднання "Адпачынак у вёсцы" выказваем удзячнасць Іванаўскаму раённаму І Мотальскаму сельскаму выканаўчым




НазваАд імя фундатара выдання Беларускага грамадскага аб’яднання "Адпачынак у вёсцы" выказваем удзячнасць Іванаўскаму раённаму І Мотальскаму сельскаму выканаўчым
старонка6/8
Дата канвертавання23.02.2013
Памер0.72 Mb.
ТыпДокументы
1   2   3   4   5   6   7   8

Чорны ягады сабіралы. Грыбы всякі былы: і краснюкы, і лісічкі і ўсякі… Варылы, сушылы, капусту варылы. Тогды ніхто нэ марэнавалы – слоя нэ було.

На зіму картофлі ховалы ў лёх, а гуркей – ў бочцы. Памідоры так елі. Капусту клалы з гуркамі

3 мяса? Ашо ж із мняса? Печку топымо, да е мнясо , як заб’ем кабана, да ковалачок возьмэм да нават цестом облыпымо, у блясы. Тонкія і товсы каўбасы з вэпрыка. Мнясо нарыжымо в товсту, пэчэнь, лёгкі… Да пэклі. Окріп ростэ, да колендра, да намэлэмо, да сіплэмо, часнік кідаемо… Смачны ковбасы былі, не гэтакі бы цяпер! Холоднык … лапы варылы, галаву. Наварымо, да заллемо, да захолонэ… холоднык. У печцы надто добра варыты холоднык. Вын умлівае так. На газовы не такый наварыш. Сало солылы, да в бочку клалы. Діжкі булы. Кускамы поріжымо, да покладэм..Горголя адрубаем кроха, да цілэ кумп’я вложым на дно, а навэрх сало положым… На Пасху выймэмо, под крышу … Ой вкуснэ було. Высохнэ.

Рыбу варылы, в суп кідалы, бо нэ було сала, каб засмачыты. Да з piбамы варылы суп. Всяк, сушылы. І шчука, і плыткі, і лышчы, і карасі, і лынькі, ріб многа в нас було.

Собралы шэй кров, дай блынцы пыклы. Напэчуць блінцэй ды выносяць дітём, якія калядавалі тыя блінцы. З мукою замэшаюць, да пэкуць. 0, смачны!

На Коляды пікалы мнясо, холоднык варылы, булкей напычэш…

На Вылык дэнь ейца красілы, в нас цыбульнік е, я й тэпэр крашу у цыбульніковы смачны ейця, гэтакі красны. Носылы святыты ейця, да сало положым, ды мясо, ды й булку всэ в корзінку масла клалы, понысэмо ды посвятымо. До Вылыкодня постылы, всэ варылы бэз жіру.

Куццю вжэ як хто вмрэ. Варылы з ячмэню, бэз жіру. На крэстыны ніколі кашу варылы, просяную. Сыры лыпылы. Молоко скыснэ, да втопляць, да сырнык був пошытый, да сцыдяць, хорошо камэнем прыложаць, да повісяць на сонцэ, да высохнэ, да тыі сыры йілы.

На помінкі готовалы тры стравы: капусту, кашу просяную, кампот (сушка-яблыка, да грушкі). Була гарэлка, по тры чаркі, більш не. Красны буракы варылы. Хлібній квас робылы, хліба высушаць , да вкінуць, да яно высахне, да гэтакі квас буў. З мэду куццю робляць, як чоловік вмрэ. Мэд у воду пускаюць, ды людэ чэрпаюць тры разы, як пахаваюць. А вжэ як пообідаюць да помоляцця – то одін раз чэрпаюць. 3 ягід робылы настойку. Чарніка да бэруць, да в пляшку, да кроха сахару всыпляць, яно переробыць, это вжэ в нас шчыталася настойка. Тры разы елі, сям’я збіралася разам. В конэць стола бацько сэдыць, госці окола стола, хозяйка на ўслоны сядэ. Молочны суп – крупнік. Був і ячневы, просяны.

Запісана ад Кузюр Марыі Дз’ямьянаўны 1928 г.н. і Кульбеда Марыі Мікалаеўны 1935 г.н. 07.07.2009


Діржалі коров, свіней,уток, куры, коней. Ростылі огуркі, копусту, помідоры.

З мукі рубылі булкі, пірогі, рогалыкі, хліб, бліны.

Бліны: 2 ейца, мука. Замешваіш густа, потом туда молоко і мешаеш. I жаріш.

Пірог “Богач”: 200 гр. дрошчей, 2 л. молока, 2 ейца, маргарін, масло, мукі по обстоятельствах, шоб ні сладкое, ні тугое. Потом доўго-доўго місу.

Коровай не пікла, бо мамы токо рашчынялі, а піклі і замесвалі родственікі. Шо за закон біты по углах хлібною лопатою не ведаю. У вобщем, для молодых і коровай, для іх добробыту, каб разам век спажывалі.

Крупы рубылі ячневу, просяную. Зразу сушыцца, потом обмолочвалі, у жорнах на крупу. Ворылы кашы і суп молочны. Молочны суп ворылі з воды, туды молока ды закіпыт і крупу засыпалы. Молочны суп- крупнік.

Камы не ведаю. Клецкі рубылы з котоплі. Натыралі, отцэжвалі і качалі такія кругленькія і бросалі в молоко ды і варылі.

Саладуху і кулагу не рубылі.

На хрэсьбіны булочкі піклі – коржыкі, блінчыкі з творожком – сырнікі.

На вяселле з мукі хліб піклі і коровай.

Капусту квасілы з морковкой. Капусту наразалі на кусочкі і квасілі в бочках. Разрезалі головку на 4 часты і у печ, шо помелом выметаешь черень, і туды ее, шоб потомілася, робыцца мягкая і перемоеш і в бочку. Огуркі квасылі в бочках. Прыправа: колендра, укроп, часнок.

3 молока білы масло – собыралі смітану з молока да бьюць і масло. Былі спецыяльныя маслобойкі. А творог – это очэнь просто, молоко скісло, потом беру кострулю, трапочку на дно кладу і на огне томлю. Сыры рубылі, надо было ворыць молоко, туды масло, яйцо, але я мало его рублю.

Сало солылі і хронылі в деревянных ящіках, ложылі радамі. Цэлыя зімы хронылі. Колбасы напіхалі мілко нарезано мясо ў кішку і запікалі ў пічі. Холоднык- лапкі, ушы, з головы рубілы, у горшок і тушыцца, зразу прыправу не кідалі,зразу варыцца в воде, потом перемываешь, заліваешь і зноў, добовляешь в конце пріправу.Кроў змішвалі з крупой грічнівой ды налывалі ў тоўстыя кішкі. Ілі ворону кішку. Трэбо было попоскрэбсці, чыста мыць, шоб запоху ні було. Кіпятком опарвалі желудок – ючок, варылі ды ілі.

Рыбу жарылі. Варылі уху з головы, хвоста, плавніков. Захолодае, ды рыбны холоднык.

У лесе збіралі грыбы: лісычкі, белыя, зеленкі, подзеленкі. Сушылі на нітке ці дроце ля пічі ці групкі. Колі у пічі на бляхі ложілі соломку наразалі і клалі сушыць грыбы. Сушылы часцей білыя грыбы.

Пілы бярозовы сок, кленовы радзей. Піво не ворылі. Гарэлку рубылі з зерна, сушылі солод. Компот ворылы з сухофруктов – сушка, ці з свежіх. Меду мало, бралі на лікі. 3 меду робляць медовуху. Робылі настойкі і наліўкі: 600 гр вішневых лісточкаў сахар, 0,5 л. ягод. Усе гэта ворылі, одцэжвалі і у слоік.

Запісана ад Ксенда Пелагеі Рыгораўны 1951 г.р. 07.07.2009


Жыць трудна было, сала лучшае было, готовэлі пірогі то пэклі: молоко добаўлялі да дрождзі да яшчэ смэтана дабаўлялась да взойдуць да замісіш, стаіць руская печка насоджаеш пірагоў 12-14 на ўсю свадзьбу на бляху, крыжыкамі на пасху украшалі, а так украшэній ніякіх не было. Ніколі быў хліб такі двухкілаграмовы.А коржы яшчэ пеклі тое самае як і каравай. Тое ж самае цісто да бляха да маленькімі кусочкамі тожа ў печкі пеклі рускай на нізінькіх бляхах. А печка награваеца добра, разграбаем жар па ўсёй пячы, яна гарыць аж білая а тады той жар выграбем паціхоньку. Пэклі хлеб тожа ў бляхах, а свякроу мая пякла на длінных лапатах, яго пасыпалі отрубамі – то быў самы укусны хлеб, а калі ні было отрубоў тады ж выкладвалі хлеб на лісты капусты. Хлеб пекла хазяйка жэншчына, самая старая жэншчына што была дужа, а еслі ужо свекроў не дужа то прыходзе ўжо нівістка і замяняе старую. Хлеб замешываліу дзяжы, з дрэва рабілі бачонкі – вось гэта тая ж самая дзяжа.А ткалі яе самі надзіжнікі, накрывалася яна віком. Клаўся хлеб на чыстую лаву. На ручнікі калі тое ж таржэство, а некоторыя адразу на ручнік клалі. Усегда вадой пальеш каб кроха блішчала. Пранікі пяклі самі тожа, смэтана да сахар да разбалтаеш да яічак замісіш, да раскатаеш да на бляхі заліжаш да цэлую міску пранікаў наробіш. На памінкі тры блюды было традіцыонна: просяная каша, капуста, кампот, а калі сталі жыть лепей то і паболей блюд стала. На свадзьбу біўся кабан, капцілася мяса, пякліся свіжанькія насолы, памідоры, агуркі засальваліся. Но гэта на свдзьбу не ставілася. У мяне на свадзьбе кісель толькі быў ды павідла міска, мы яе вадой разбаўлялі каб больш было.

Самое ліпшое мясо поріжыш у тонкія кішкі, памыеш акуратна. Сыры дзелалі: кідаеш малака, квасіш. С полотна сырнік шылі, ён клінам быў под гнёт сыр клалі, по міскам раскладывалі, солылі. Рыбу жаралі, уху рабілі, катлеты рыбныя : голава откідаеца, шкура знімаеца, косці выкідаюца, адна мякаць астаеца. Перакруціш на машынке і туды укручываеш сала, усякія спецыі дабаўляеш і хліба білого і котлеты робіш. Холодец робілі з лапак, з галавы, ушэй кабана. Калбасу з тоўстай кішкі робілі: бралі печань да сэрца да лёгкія, да ўсяго гэтага кусок сала дабаўляўся тонкі, мелко-мелко поріжімо у тоўстую кішку, начінена, на бляху дыў піч.

Рабілі квас. Настайвалі слівы і кваса бачонак палучаўся. Піва не варылі. Рабілі напоі са слівы: насыпалі слоем у банку, дабаўлялі сахара, ставілі на акно і яна стаяла да зімы. Гэта была вішнеўка. Мё’д так елі. Грыбы хто насоліць, хто марынуе. Гэта зараз такога няма, а раней, там дзе покуць, там дзе маладая сядзіла туды усе перліся, но пападала туды самая блізкая радня. Там закуска была другая, там ужо масла было ці шо, а на заднем яго ужо не было, бо там яго не пададуць, бракуюць. На такі торжества дзяцей мала хто браў а ў жызні дзеці тожа мелі сваі місті. Яна са ўзрослымі не ялі. Калі сям’я небальшая яны сядзелі са ўсемі.А калі прыходзілі госці прыдуць, то яны за сталом не будуць. А калі сям’я бальшая, што дзяцей было многа, іх вапшчэ ў закутак пададуць. Для дзяцей ? Што самі елі тым і саміх кармілі. Но малако канешна. Варыш кашу, прыгаворвалі “каша – бяда наша”. У кашу трэба што нібудзь положыці. Хто бліжэйшы більш, хто дальнейшы мэнейю. Прасяная каша гэта бый ділікатэс, але пры мні ужо не. Гэта старэйшыя гаварылі, мая свякроўка напрыклад. Вось пры ніх – то да.

Калі хліб пеклі, то песні не пялі. Свадзьба. То ў нас ўжо на свадзьбе пякуць каравай. Як было трудней пасля вайны гадой 5 не пелі. Мая сястра ў 1941-ым выходзіла, дык ёй не пеклі, я ў 1958-ым, тады ўжо піклі. Каравай бальшы, аж на 3 літры бярэцца і расчаняецца. Трэба маці разныя коржыкі, каб на гэты каравай класці. Усаджваецца ў тазіку каравай гэты, каравай гэты добра абмазываецца. Печка добра натапляецца і туды усажываецца гэты каравай і пячэцца. А з садавіны гатовіцца шышок такі длінны. Две веткі, а тут аблёпіна каб колкі можна было ўставіць. Гэта было дзве тройчасных і тры двойчасных. / 5 ветак утыкалі ў гэты каравай. Поты рабілі гэтыя шышы, накручывалі тісто і запэкалі ў печы, а потом ешчо разныя квіты рабілі овсом, ячменём. Самі робілі з бумагі. I такі высокі, такі каравай. Гэта проста украшэнне, а каравай сімвал, які будзе каравай – такая будзе і жызнь. Калі здасца каравай такі высокі, красівы, то гэта пара добра будзе жыці, а калі раскінецца – то гэта плоха. Пек каравай самы блізкі, дажэ маці неразчуняла. Старшая дачка выйшла, а другая выходзе – тады старшая пячэ. Ці сама родная цёця такім чынам. Выбіраліся такія жэншчыны якія доўга у пары са сваімі мужыкаіі пражылі – гэта шчытаецца шчаслівая жызнь. Удавіц ці якіх нешчысных, іх недапускалі да дзела. Спецыяльна людзі падбіраюцца каб не было месячных ці не хварэлая. Выбіраецца для каравая шчаслівы на зямлі чалавік. Песні паюць тады ужо:

“Каравай гіча гіча

Каравай нічы кліча

Дзкеж вы тэ заборіліся

Шо да мэнэ не явіліся


Як замісіць і воду льюць, то співаюць пісню:

Мыйце ручкі каравайнічкі

Да на вышінке лыйтэ

Коб вышінкі робіліса

А нашы дзіці любыліся


Каравай выносяць, ставяць на гэта віко што з дзежы, на віко насыпаецца жыта кроху на віко накладаецца надзёжнік (то скацэрка такая маленька). / вот на яго ставять каравай. Віко гэта той што дзежа накрывалася.

Мачанка гэто сало напечано і туды сметаны крыху. Дзіцем ідзеш на работу, покінеш молоко, картошкі, мачанку. Ядзяць цэлы дзень, што яшчэ дзелаць у дзярэўне. Як ужэ сталі перапікаваці сало, сало прапічэш палучаецца тук – чыстае сала такі, а гэта маленькія шведзікі палучаюцца, зусім маленькія шведзікі. І ў гэту массу із жыра добаўляюць кроў грэчневай крупы і запякаюць у кішках, гэта называецца кравянка, ўкусная такая.

Цяпер раскажу чаму яны шведыкі: “Была шведская вайна, там дзе ліс зараз дзярэўня стаяла, і праўда гэта было ці няпраўда, самаму глаўнаму гэтаму ваякі патрэбная была дзіўчына на кажную ноч другая, адпраўлялі тых дзяўчат, но адна жэншчына найшлась такая, прышлі да яе за дзіўчынай, а яна ўзяла як жарала сала на скавародзі, дык яна гэтым салам у лыч шведу таму нарвежцу ці як там, і за гэта бый спалены тый Моталь, то было не Моталь, то было Прохаво. I спалілі яго нібы Хатынь, і доўга тут людзі не паселяліся а потым ужо пройшлі кілька, і адзін пасяліўся над ракою, да новай тый постройкі што зробылі. Месца неблагапрыятнае. I першы пасяліўся Мотыль (яўрэй), во па гэтаму і пашло названне Моталь”.

Запісана ад Мінюк Ганны Кірілаўны 1939 г.н. 07.07.2009


З мукі робляць бліны. Муку разводзяць цеплай вадой, дабаўляюць дрожы, соль, сахар, яйцо. Размешваюць. Стоіць час-поўтора. Выпікаюць на сковородзе.

Мочанку для бліноў кожны робіць па-свойму. Некаторыя макаюць іх у сметану, некаторыя ў жыр. А мы робілі так. Жарьш сало со шведамі ( шкуркамі), цыбулю до золоцістого цвета. Добовляюць кіслую смятану (2-3 ложкі). Гэта ўсе перажарваецца.

З мукі таксама рабілі локшу (лапшу). Густа замешвалі муку, яйца, соль, воду. Раскатвалі цеста тонкім слоем, наразалі полоскамі і сушылі на рэшэто.

Зацірка. Налывалі в горшок молоко, доводзілі до кіпення. У місочку насыпалі мукі. Долівалі туда горячего молока і расцірают. Получаюцца комочкі. Потороху ўсыпаюць у молоко і размішваюць ложкой.

Каша-прысыпаха. У чыгунку варылі ачышчанную картоплю. Зварылі яе. Знімаем зверху погорылцы, откідваем. Оставшуюся потовчы. Добовляют масло, молоко. Пшэно промывают 3 разы і добавляют у картоплю. Размішваюць, ставяць на 1,5 часа у піч. Пшэно разбухае.

Крупы таўкліў вялікіх ступах, просыпалі.

Боршч. Мясо варыліў горшках, пену познімалі, закладалі картоплю, поварылі. Жарылі свеклу на сале (масле), лук, чэснок. За 5 мінут до конца добовлялі ў горшок. Таксама добовлялі жмэню шчавеля, петрушку укроп. Запрўлялі сметаной.

Бярозавы сок. Калі гатавалі ў бочцы, то ен закісаў сам. Калі ж разлівалі ў бутылкі, то добовлялі сахар і 8 розынок (ізюм). Ставілі бродыці ў пограб.

Горілка. Бралі жыто, пшэніцу чы ячмень. Замочвалі зерне, расілі, каб раска выпусцілася, сушылі. У жэрновах мололі. Картоплю ставілі, шоб замерзла і була сладкая. Варылі яе ў чыгунах, скідалі ў цэбрыкі (драўляныя бочкі). Тоўклі добра, бы пюрэ. Разводылі муку цеплай вадою, дабаўлялі ў картоплю. Размішвалі, разводзілі кіпятком да густаты сметаны. Укрывалі і парылі 2 часы. Разлівалі по меньшым емкасцям, каб охолодыты. Злівалі потым у бочку, дабаўлялі дрожы. Стояла брага дней 7. Залівалі ў самагонны апарат.

Квашаная капуста. Шаткуем на шаткіўцы, перамінаем з соллю, шоб сок пусціла. Дабаўляем календру, укроп, перац, ліст лаўровы, моркву. Зноў перамінаем, складваему бочку. Прыкладаем кружком і камнем зверху. Ставім у цеплае месца на 2-3 дні. Там яна ўкісае, выступае пена.Як стане сок светлым то выносім з хаты. Выкідаем у ванночку, каб вышла горыч. Зноў зложеаем ў бочку, накрываем.

Агуркі. Адрэзваем носікі, закладваем на дне слой, перасыпаем соллю, запраўляем укропам, календрай, лаўровым лістом, смародзінавым лістом. Залівалі саленай халоднай вадой. Накрывалі.

Мясо. Кумпякі рэзалі по кусочках, солылы. Добовлялі перэц, чэснок, перамішвалі. Закладалі ў баночкі. Ставілі іх у бляхі з водой, накрывалі крышкамі. Піч выгорала – выграбалі жар, ставілі бляхі на 8-10 часоў. Пасля закатвалі крышкамі. Таксама для захавання мяса рабілі расол. Для гэтага кіпяцілі воду ахалоджвалі, сыпалі соль. Туды лажылі картоплю. Калі яна ўсплывала, то солі хапала. Мяса і косты залівалі расолам. Сало рэзалі на кускі, націралі чэснаком, перасыпалі соллю. Не павінна датыкацца да краю яшчака, каб не было жоўтым. Для захавання прадуктаў іх у баночках опускалі ў колодзец

Каўбасы. Для тонкіх каубас мяса рэзалі мелкімі кусочкамі. Кішкі прамывалі, скраблі. Каб заправіць мяса ў кішку, выкарыстоўвалі коблучок (колечко з дроту). Печынева каўбаса (ліверная ці тоўстая каўбаса). Адварвалі печань, легкія, вушы, язык, шоб выйшла кроў. Дабаўлялі жыр ( падчарэўе). Солылы, пхалі ў кішку. Кравянка. Збіраюць кроў, бістро соляць, добовляюць адвараную грэчку чы рыс, жыр, мяса, якое мелка перакручвалі. Заліваюць у кішку, выпякаюць. Холоднык робяць з головы і лапок. Вымочваюць, перашкрэбваюць, закладваюць у горшок (чыгунок). Кіпіць 3 часы, покуль мясо не адпадае от косцей. Косты выкідаем, мясо мілко разотрэм. Раскладваюць по тарэлкам, заліваюць буленам.Ложаць лаўровы ліст, чэснок, перэц. Выносяць у халоднае месца.

Запісана ад Жыховіч Ганны Данілаўны 1948 г.н. 07.07. 2009


Сыр. Бралі творог, молоко, яйца, соль, соду, слівачное масло. Молоко даводзілі до кіпення, добовлялы творог, варылі дзесяць мінут. Потым сцэджвалі воду, добовлялы соду. Начынает рыхліцеся. Далей добовлялы яйцо, разогрэтое масло. Перамешвалі, лажыліў тарэлкі. Елі до чаю.
1   2   3   4   5   6   7   8

Падобныя:

Ад імя фундатара выдання Беларускага грамадскага аб’яднання \"Адпачынак у вёсцы\" выказваем удзячнасць Іванаўскаму раённаму І Мотальскаму сельскаму выканаўчым iconСацыяльна-эканамічнае развіццё сельскіх тэрыторый на падставе традыцый І культурнай спадчыны
Рэалізуецца дзякуючы фінансавай падтрымцы Еўрапейскага Саюза І фонда “Еўразія”, прынялі ўдзел прадстаўнікі мясцовых органаў улады...

Ад імя фундатара выдання Беларускага грамадскага аб’яднання \"Адпачынак у вёсцы\" выказваем удзячнасць Іванаўскаму раённаму І Мотальскаму сельскаму выканаўчым iconСтатут Грамадскага аб’яднання "Таварыства беларускай мовы імя Францішка Скарыны"
Прыняты ў новай рэдакцыі на пасяджэнні Рэспубліканскай Рады 29 студзеня 2006 года

Ад імя фундатара выдання Беларускага грамадскага аб’яднання \"Адпачынак у вёсцы\" выказваем удзячнасць Іванаўскаму раённаму І Мотальскаму сельскаму выканаўчым iconПалажэнне аб эмблеме Гродзенскага абласнога грамадскага аб'яднання маладых навукоўцаў «віт»
Афіцыйным геральдычным сімвалам Гродзенскага абласнога грамадскага аб'яднання маладых навукоўцау «віт» з'яўляеца эмблема, выкананая...

Ад імя фундатара выдання Беларускага грамадскага аб’яднання \"Адпачынак у вёсцы\" выказваем удзячнасць Іванаўскаму раённаму І Мотальскаму сельскаму выканаўчым iconЗварот Сакратарыята Грамадскага аб'яднання "Таварыства беларускай мовы імя Францішка Скарыны" з нагоды перайменавання вуліц І праспектаў г. Мінска
Вялікай Перамогі без грамадскага абмеркавання кіраўніцтвам краіны прынятае беспрэцэдэнтнае рашэнне аб перайменаванні галоўных магістраляў...

Ад імя фундатара выдання Беларускага грамадскага аб’яднання \"Адпачынак у вёсцы\" выказваем удзячнасць Іванаўскаму раённаму І Мотальскаму сельскаму выканаўчым iconПалажэнне аб архіве Гродзенскага абласнога аб'яднання маладых навукоўцаў "віт"
Дакументы Грамадскага аб'яднання "віт", якія маюць гістарычнае, навуковае, сацыяльнае, эканамічнае І палітычнае значэнне уваходзяць...

Ад імя фундатара выдання Беларускага грамадскага аб’яднання \"Адпачынак у вёсцы\" выказваем удзячнасць Іванаўскаму раённаму І Мотальскаму сельскаму выканаўчым iconРэгістрацыі арганізацыйных
Унесці новы запіс у журнал дзяржаўнай рэгістрацыі арганізацыйных структур аб’яднанняў з прысваеннем рэгістрацыйнага нумара 100 аб...

Ад імя фундатара выдання Беларускага грамадскага аб’яднання \"Адпачынак у вёсцы\" выказваем удзячнасць Іванаўскаму раённаму І Мотальскаму сельскаму выканаўчым iconБюлетэнь Міжнароднай асацыяцыі беларусістаў, 2011, №2 Дарагія сябры! Прапануем Вам чарговы бюлетэнь Грамадскага аб’яднання "Міжнародная асацыяцыя беларусістаў"
Прапануем Вам чарговы бюлетэнь Грамадскага аб’яднання “Міжнародная асацыяцыя беларусістаў”

Ад імя фундатара выдання Беларускага грамадскага аб’яднання \"Адпачынак у вёсцы\" выказваем удзячнасць Іванаўскаму раённаму І Мотальскаму сельскаму выканаўчым iconГрамадскага аб’яднання "Таварыства беларускай мовы імя Францішка Скарыны" Мінск 2007
Тбм дзейнічае ў адпаведнасці з Канстытуцыяй Рэспублікі Беларусь, Законам Рэспублікі Беларусь “Аб грамадскіх аб’яднаннях”, Законам...

Ад імя фундатара выдання Беларускага грамадскага аб’яднання \"Адпачынак у вёсцы\" выказваем удзячнасць Іванаўскаму раённаму І Мотальскаму сельскаму выканаўчым iconСклад арганізацыйнага камітэта
Цэнтральнага камітэта грамадскага аб’яднання ”Беларускі рэспубліканскі саюз моладзі“

Ад імя фундатара выдання Беларускага грамадскага аб’яднання \"Адпачынак у вёсцы\" выказваем удзячнасць Іванаўскаму раённаму І Мотальскаму сельскаму выканаўчым iconС т а т у т рэспубліканскага грамадскага аб'яднання «таварыства беларускай школы»
Змяненні І дапаўненні ў Статут зарэгістраваны Міністэрствам юстыцыі Рэспублікі Беларусь 17 кастрычніка 2003 года

Размесціце кнопку на сваім сайце:
be.convdocs.org


База данных защищена авторским правом ©be.convdocs.org 2012
звярнуцца да адміністрацыі
be.convdocs.org
Галоўная старонка