Ад імя фундатара выдання Беларускага грамадскага аб’яднання "Адпачынак у вёсцы" выказваем удзячнасць Іванаўскаму раённаму І Мотальскаму сельскаму выканаўчым




НазваАд імя фундатара выдання Беларускага грамадскага аб’яднання "Адпачынак у вёсцы" выказваем удзячнасць Іванаўскаму раённаму І Мотальскаму сельскаму выканаўчым
старонка5/8
Дата канвертавання23.02.2013
Памер0.72 Mb.
ТыпДокументы
1   2   3   4   5   6   7   8
Калі у жанчыны не добра, то напарыць у чытсай посудзіне зверобой і піе покроха.
Гаспадар і гаспадыня сядзялі разам. Калі госці то шукалі што добрага. Калі дзеці сабе дрэнна паводзілі за сталом, то гаспадыня за руку павыкідае за стала, каб не лезлі.
У полі бралі кусок хліба, молоко бутыльку, калі було, калі няма воду з медам.
Коровай робілі коровальніцы. Гэта была родня. Робылі два короваі: у хлопца і у дзяучыні Пяклі яго як і пірагі, мясілі кулакамі. Дзялілі коровай сваты.
Посуд быў дзеравяны і гліняны.
Мужчына нічоге не гатаваў.
Дзеці елі што для усіх, але малому – давалі малочныя, малако.

Запісана ад Мацукевіч Лідзіі 1924 г.н. і Кульбеда Вольгі 1946 г.н. 05. і 06.07.2009


Раньше як, абыкнавена рыбу жарілі там ніякіх соусов нічога, проста у масле жарілі. Ещё варілі уху з щукі, або я не знаю як называется, у нас гэта называется ленок. Поставіць воду, закіпела вада, пріправы кідаюць, у нас как обычно чеснок, лук, каляндра, укроп. Гэта усё кідаюць, яна кіпіць, закіпела вада, кідаюць туда рыбу і зварылась рыба. Рыбы кідаюць многа, шо даже як вынімаюць, яна як халадец застывае. Уха, вось такое блюда. На свадьбу робылі венегрет там картошка, огурцы тада не маріновалі, а солілі в такіх кадушках. Раньше як было, і кампот з яблак і вішня всё разное. Такое время было, можа хто мау за шо купіці, а не было, я вам расказваю давнішнія гада калі мне 16-18 было.

Белый хлеб пяклі. Як абычна расчыняюць, там на малаке, тесто сделают, такіе протвені большіе былі, высокіе і пеклі белый хлеб. Таксма пеклі маленькіе пышечкі, мы у то время звалі іх коржыкі. I клалі на стол, багата было! Рыбу солілі свою плотву, селёдку делалі. Салаты робілі. Сыр з молока делалі. Молоко шо скісла яго оттопляюць, вось у такі трыуголнік туда наліваюць. Сцежівается хорошо, ложуць туды гніт, і на стол кусочкамі нарезаюць даже счітаюць, масло кусочкамі ложуць на стол. Сыр этот вымачвалі, рэзалі кусочкамі і клалі у такія мысочкі, ставілі у печ і як нібы сыр у масле і такое блюдо робылі. Молочные супы не варылі на свадьбу, так варылі, а на свадьбу не. В повседневной жізні як обычно утром, хозяйка, теперь чаю попіу ды на работу пошёл, а тада нет, хазяйка встае, варыць картошкі, добрую скавародку сала. Огурцы, капуста всё на стол, позавтракалі. Запілі малаком і на работу. А на абед печ топылі, варылі капусту, палажэ туда хазяйка мяса у такі гліняны горшык. Хозяйкі якія старыя не хочуць рабіць у гэтай новай пасуде, а вараць у печы, бо гавораць так вкуснее. Яна пакіпела немножко, уже як закрываць печ там же уголь(жар) яшчэ гарачы, кладуць капусту (вялочкі) яна там впарываецца а потым дастаюць, зымаюць верхнія лісцікі складываць у бочку, на ведро вады 700 гр. солі і заліваюць халодной вадой, шоб вышла тая ж горач, і гэта уже счыталась салёна капуста, яе не варылі а елі хто с картошкай, а хто з хлебам. Таксама каша на абед пшоную, яшчэ грэчку варылі, рыса тады не было, таксама ячнева каша была. Гэта усё на агародах расло. Ужо пры маёй памяці мы садзіліся за стол усе вместе, а раньше мне рассказвалі, что калі дзед быу у хаце, пакуль ён не сядзе ніхто не садзіуся. Агурцы на зіму гатовілі у деревяной кадушке. У каго сям’я бальшая насоляць адну кадушку ці дзве, на вядро вады 700гр. солі і туда акуратна пріправу, лістья хрена клалі на дно бочкі, потым ряд агурцэй, а потым зноу прыправы, укроп і так перкладывалі і перакладавалі. Накрывалі крышку шобы у бочку уходзівала і зверху камнем. Прыйдзе осень капусту пачынаюць, зараз шынкуюць і тады тожэ так делалі і складывалі у бочку, і салілі. Капусту, катораю варыць, яе меньш салілі, каторую есці яе больш саліць і яна скісае. Бочка стаіць возле печкі, ці у цёпльм месцы дзеніць. I тады прабіваюць у капусце дыркі шоб выходзіла горач. Сейчас много выкідаюць пасуды, а такую бочку не выкінешь. А такая пара, летом, нарастэ ужо красна свекла, і у яе батва такая харошая. Нарвалі батвы, парезалі. Атварываюць, а потом заліваюць яе хлебным квасам, туда пріправы, каляндру, укроп і петрушка і дабавляюць сметану. Гэта называеца халоднае блюда ці халоднік.

Запісана ад Каткавец Любові Іванаўны 1938 г.н. 06.07.2009


У каубасу пальцам піханую рэзалі м’ясо на кусочкі нажом і потом бярэм запраўляем яе, туды кідаем усякія прыправы, укроп, календру, часнок. Усё гэта перамешваем і чэраз машынку трубка такая, туда напіхаем. А на свадьбу у нас каубасу гэту делалі, м’ясо выпекалі у печкі. Мяса пасалю дня тры-чытыры, патом бяру абмыю тыё м’ясо каб запаха не было, патом пасыплю крыху заправаю і кладу ў каструлю,заліваю кіпятком,туда кідаю лук,так,галоўку і оно ў мяне на газу кіпіць прымерна час. Я яго павярну ў каструлі, а патом бяру яго стаўлю ў духоўку, у газавую, ці там у печку. Патушыца там да гатоўнасці прымерна так часок пастаіць. Вынямаю яго і ахлаждаю.Такое вось цёпленькае, яшчо сразу чэснаком натру. І усё, вот яно очэнь вкуснае, таму што яно у сваём саку, як кіпятком зальеш, дак яно не вынімае соку з мяса, а када в фальге, то і мясо выпускае сок свой у фальгу і яно яму прыўкус не такой, нібы сухое, а такое гэта ужо не сухое – яно такое мягенькае. Ну канешна ў пячы можа і лучшэ, бо там температура гарачая. А як няма печкі, то і на газу харашо. Да! Пірагі тожа пеклі мы на празднікі. Я ні па якому не украшала. Я проста пячу і усё, бо у мяня сямья вялікая – у мяне чэтвера дэтэй ды дзевяць внуків, а можа хто і украшае так, но так обычно у нас. Пiрог спячуць так с карыцай ды з макам, з ізюмам кто хоча той пячэ. Я абычна пячу з карыцай ды з макам, патамушо пірог садзіцца. Ранше на свадьбы мы наделывалі дак салаты, кісель варылы, то уху варылі, то там такі называўся вінігрэт, делалі там капусту гэту, бурака варылі, агурцы крышылі і гэта усе мазалі посным маслам, картошку туда шынкавалі. Водка была канешна, водка всегда была на празднік. А раньше делалі так кампот варылі і сушкі – делалі квас. Сушкі гэта яблакі сушоныя і грушы. I вот іх накладалі ў бочку кіпяцілі воду там у эмалірованую куструлу клалі гэты яблакі і там яні настаіваліся і палучаўся квас. Раньше калі мяне не бало ішчо, то водкі было зусім мала. На свадьбе собірётся молодёжь і на стол ставілі толькі па бутылкі. А вжэ пры мае свадьбе було водкі бродам ужо пялі яе і ужо пьюць. Ці есць дома дзед, то усі ждалі пакуль ён прыдзе і не начіналі есці. Піва не варыля, я не знаю як варыць.

Із трапкі делалі такі трэугольнік і туды залівалі тое малако і ано сцідзівалася, трэуголнік із льнянога полотна , быу прадаугаваты вузел за яго падвешвалася,каб яно сціквала, яно цячэ патом бралі яго клалі пад гніт. Накладвалі на яго дошку, а на яе камень, делался сыр патом гэты сыр наразалі кусочкамі і масла таксама і ставілі к сталу. Мололі жыта на хлеб, былі спецыяльныя такія дежы у іх расчынялі тесто, делалі закваску ставілі на суткі, потом мясілі рукамі яго, ужо тады закваска тая закіслівалася, потым зноу сыпалі муку, дабавлялі вады, потом зноу мясілі яго і у печкі выпекалі то на лістах капусты, а нет капусты – вымяталі метлой чыста печку тады клалі муку на лапату такая была.

На холодец галава кабана і ногі, і уткі можна, заліваюць яго вадой, на гэта вада не кіпятітся бо каб быу вкусны халадец, залівается халоднай вадой каб м’ясо было вкуснае і юшка была вкусная, калі гарачай будзе мяса вкуснае а юшка не. Заліваем, як у скараваркі сыпалі заправу а як так у каструлі ці у гаршку варылі, то ставілі у печку, калі вымаць уже кінуці заправы туда і чэснаку, накрылі папарыца яго кроху. Атнімаюць м’ясо ад касцей, размешівается усё гэта і палучаеца халадзец. Адразу ставім у халоднае месца, а потым у халадільнік, таму шо адразу гарачае ставіць у халадільнік нельзя. Нада к раньше не было халадільнікау так ставілі у погребе.

Запісана ад Рамановіча Мікалая Іосіфавіча 1940 г.н. 06.07.2009


Пяклі ржаны хлеб. Разводзілі цеплую муку, клалі ў дыжу, 2 дні работало -атрымлівалася закваска. Часам выкарыстоўвалі дрожжы з хмэлю. Потым замешвалі цеста: соль добоўлялы, цеста подходзіло, месілі, хлеб накатывалі, на хлебную лапату клалі капустны ліст або плэшняк (лавровы ліст). Напікалі хлеб (бохан), потым яго загладжвалі вадой, штоб былы круглы і красывы як сонца. Таксама гэтай водой еыціралі твар дзецям, каб яны былі такія ж прыгожыя і здаровыя як бохан.

Робляць студзень: беруць косці з мясом, адварваюць іх покуль мяса не адкінецца ад касцей, дабаўляюць прыправы: соль, красны перац, каляндра – заліваюць вадой у якой варылася мясо. Ставылы, шоб застыло. Такім жа чынам робляць рыбны холодзец (уха застужаная або рыбны студэн).

Холодцом называлі таксама суп з молодого ботвінне (летняя яда, ботвінне): бралы ботву молодых буроков, яго обмывалі пару раз холодною водою, опарвалі, крышылі, добоўлялі хлебны квас, цыбулю, агуркі, рэдзіску.

Клёцкі. Сотруць картошку аджымаюць сок (калі було добоўлялі муку, яйцо), накачают шарыкі, кідаюць у кіпяток і паджарваюць на жыру.

Помпушкі (варэнікі): цеста от хлеба, якое засталося, накруцяць кідаюць у кіпяток. Гатовыя помпушкі зверху посыпалі сахаром.

Салылы сало: разбяруць кобана. Сало остыне, складвалі ў дыжу або ў дубовы яшчык, перасыпалі соллю, дабаўлялі каляндру, часнок, укроп. Хранілі ў погрыбе або высцёпцы (кладоўцы).

Каўбасы. Мяса рэзалі мелкімі кавалкамі, дабаўлялі соль, спецыі, бралі пруцік, нацягвалі кішку і пхалі пальцамі мясо.

Робылы творог: кіслае молоко ставілі у піч, яно оттоплівалася, потым адкідвалі праз льняны мяшок. Рабілося масло так: збіралі сметану і залівалі ў маслабойку, поколоцяць часы два – атрымлівалі масло.

Супы. Ўсе супы называлі крышанамі. Крышылі картоплю і мясо, добоўлялі крупы: грэчнівая, просяныя,ячныя крупы. Тоўклі проса і ячмень добра высушаны – гэтага хватала на два разы. Грэчку дралі на жорнах. Квасылы капусту. Перад гэтым яе шаткавалі (шытавалі), туды клалі моркву соль прыправы. Рабілі “капусту палюдкову”: бралі невялікія круглыя качаны, натаплялі піч як на хлеба, кідалі туды капусту. Яна опякалася. Робылы расол. Капусту разразалі папалам. Половіна капусты называлася “полюдка”.

Мак націралі і дабаўляліў пірагі. Рабілі макавае малако з сахарам, і давалі яго дзецям, для таго, каб дзеці спалі. Хлебны квас рабілі з сухароў ржанога хлеба, ці отрубаў. Залывалі кіпятком, ставілі ў цёмнае месца і квас закісаў сам па сабе. На жур авёс прарошчвалі, сушылі і малолі. 3 гэтай мукі і рабілі жур. На парыш праросшае жыта высушвалі, малолі, апарвалі кіпятком. Атрымлівалася кісла-сладкая еда.

Кампоты. Сушылы сушку (грушы, ягады, яблыкі). Варылі моркву яе наразалі кружочкамі і дабаўлялі сушаную чарніку. Бралі тверды салодкі гарбуз, разразалі яго, доставалы семячкі, ставылы ў піч – там гарбуз пекся, потым яго оставалы, так лыжкамі і елі. Робляць тыквенну кашу: очысцяць тыкву, заліваюць малаком, ставяцьў піч і параць.

Горылку гналі чыгунамі. Прарошчвалі зерно (жыта, пшаніца), сушылі, малолі – отрымліваўся солад. Дабаўлялі з хмэлю дрожжы. Задзелвалі, каб праработало – отрымлівалася брага. На прыпечок ставілі чыгуны, налівалі брагу, зверху ставілі другі з дзіркай у дне, шчыліны замазвалі цестом, у дырку ўстаўлялі трубку ў канцы трубкі была буталка, куды цёк самгон. На свадзьбе было не больш за 3-4 бутылак.

Таксама робылы квас з красных буракоў. Буракі залівалі кіпятком і ставяць ў цемнае месца. Там яно само па сабе кісла.

На помінкі на столе абавязкова булы 3 стравы: капуста (суп), просяная каша, кампот. Куцця з мэду. Крышылі белы хлеб, дабаўлялі мэд. Спачатку ўсёй сям’ёй маліліся, чэрпалі куццю, толькі потым садзіліся за стол. На хрэсьбіны гатавалі кашу, яе ставілі на стол і туды клалі грошы – “малому на кашу”!

У суботу вечором пеклі коровай. Жэншчыны і дзевушкі адзеваліся красіва, обязательно в белом і белых плотках. Пелі абрадавыя песні на ўсіх этапах: як месяць, як саджаюць, як вымаюць, як нараджаюць і г.д. Украшалі коровай: плялі з цеста касу і клалі па краю. Таксама робілы на караваі 3 красты. Робылы 5 “шышак”. Галінкі бралі з плодоносных дрэваў: яблык, вішань. На каравай маладой ставілі 2 “шышкі” па 3 галінкі і 3 па 2-е. Умаладога – 1 па З і 4 па 2 . На галінкі накручвалі цеста, запякалі асобна ад каравая ў печы. Гатовыя “шышкі” втыкалісяў коровай. Потым нараджалі бервянком (кветкай). Сушаны авёс і ячмінь (чыстык) урашалі “шышкі”. Пасля ўсё абмотвалі длінай краснай ніткай (старынны абрад, сэнс якога яна не памятае). К шышкам прывязвалі каліну для нявесты. Свадьба была 2 дня (нядзеля і панядзелак). У панядзелак дзялілі каравай, вечарам ці ў аўтора краніцай маладыя ідут в “госты” к маме маладой. Ад молодого несуць 1 па 2 “шышку”, у мамы меняюць на 1 у З “шышку”, шоб было побольше дзяцей.

Рыбы было шмат, у асноўным яе сушылі. Натопяць піч, попел выграбяць коцубай, сцеляць солому на верх кладуць рыбу. Тушылі мелкую рыбу ў горшкі, добоўляюць жыру і морковку.

Грыбы салілі ў драўляных бочках і гліняных збанах (“макітрах”). Грыбы атварвалі, дабаўлялі хрэн, ліст смородыны, дубу – ставілі ў холодное место.

Кухонныя прылады: вілкі, хлебная лапата, вэрцяха – для замешвання бліннага цеста, чапляя ці чапяла – прылада, каб браць скавародку без ручак. Дзяжу пазычаць було нельга. Маладую саджалі на дзяжу на вывернуты кажух. Калі харанілі жанчыну дзяжу закрывалі надзіжнікам і крышкай. У гроб жанчыне абавязкова клалі ручнік, надзіжнік і скацерць. Калі нараджалася дзяўчынка, яе клалі на дзяжу якая была накрыта надзіжнікам.

Стол засцілаўся полацямі (скацерць, абрус). Гаспадара садзілі ў канцы стала на ганаровае месца. Калі быў госць, яго садзілі ў красну кут і ставілі на стол усе, шо було ў гаспадара.

Запісана ад Хаміняціч Ганны Іванаўны 1945 г. н. 06.07.2009


Намэлэмо жыто, а потам муку расчыняемо, намэлэмо да просіемо на сіто і расчыняемо. Расчынімо, врано замысімо, потым печку затопляемо, да зыйдэ – да ў печку саджаемо. Да бохункі. Хліб без дрожжэй – это пірогі …чорны біз дрожжай. Это білы…пірогі – з дрожжамi.

Дай кашу варылі, горшчыкі такі ў нас булы. Да ставымо кашу, да наварэмо ў печцы. I боршч варылі ў печцы – да ўкусны боршч у печцы! (смяюцца). Хліб круглы буў. Это хліб чорны.. лопата, лопата була – доўга. Насыплэм мукі, поставым на лопату, рукамі загладым, загладымо – ды ў піч. В нас шче й тэпэр тыі печкі есьця. В мэнэ печка есьця шчэ й тэпера, алэ я не печу, бо сама адна жыву. Пійду ў магазін – ды вазьму. В магазіне найліпшы… Ну а кашу кашу…просо… Пшэно,пшэно..Да возьмэм ёго, да стоўчэм у ступы. Ну а потым ўжо і кашу. Насыплем ў горшчык, да ўжэ й варыцца. Смачна..молока наллем. укусна.

Супы… 3 картопляў варылі, кідалы мясо…ды ўсё – гэтакі боршч. Капусту шатковалы, ды ў бочкі клалы, да кісла в бочцы, бралы да варылы… Шадкоўка ў нас була і тэпэр есь. А огурьці то тоже ў бочку клалы…да на ўсю зыму. Салылы, да йлы… Ніколы ж слоя й нэ було. Бы й тэпэр ў нас слой е. Да думаетэ скрызь е добрэ жыты? Мы жылы….о-о-о-ой-ой… Як мы важно жылы, дзеткі, важно-важно.. Да войны то тожэ ж гэтакі мололы, сіялы…Тада ж не було колхозу… Да в нас жаж було в кожного свое полэ. Дэ посіюць, дэ підэм, дэ пожнэм, да помолотымо…

Вітэ знаетэ, тэпэр машынамы йдуць, ровэрамы, лісапедамі..А мы ж тогды пешком ходылы, сем кілометраў ішлі пешком – жыто жаты. Да й пожнэм, да й до дому прыйдэм. Набэрэм хліба да й воды, да й йдэмо на полэ, да жнэмо цілый дэнь, вэчэром ідэм до дому…

Пірогі… ну з пшэніцы…пшэніца…да мололы, да просіімо..Да напэчэм пірогей. Да й такі булы вкусны!!!… Ну да намэлэмо, да мука, а потым у міску росчынымо.. да дрожжэй уволлем..замысімо. Усходыць, замысімо, да покочаемо-покачаемо -да ў піч.

Піч усякімі дровамі, які булы, гэтакімі й топылы: бярозавы, хваёвымі. Піч біла – гатова. Хліб час седыць, час, кроха быльш сідыць…посыдыць – ды й вымаем. Выймэмо з печкі бохана того – постукаеш на руці (паказвае). Крыжыка малёвалы, як нэслы святыты у цэркву. Тэпэр паскву нам у пэкарні напэчуць. Ніколы хліб пэклі на капусным, дубовым… Як нэма, вітэ знаетэ, лісту, бо сушылі: ходылы в ліс, з дубу лыст бралы, да сушылі, да на дубу занадта вкусна скорынка…(смяюцца). А як нэма вжэ – то на капусным лісці.

Коровай в нас пэклы – гэта вжэ як свадзьба, бэз короваю в нас нэ було. Тожэ рошчынялы як білого хліба. Да коровая вжэ ж вэлыкого, шей йёго оплэтпуць, да шышкі різалыз із вышнів, чы з яблыні. Ковалеровы – трі, а в дівкі – дві. В каравая вткнуць, да спываюць. Да понараджваюць цвэтамы – робылы квіты з бумагі. Як молодый йідэ по молодую, то вэзуць коровая. Да ставляць два короваі, вжэ як посэдяць, молодога і молодэі короваі, да вжэ поспэваюць, да вжэ окола стола обыйдуть – молодых обвэдуць, да вжэ повэдэ молодый до сэбэ. Сваты обводылы. В понэділок дэлылы сваты па кусочку давалы всім, а госці деньгі клалы за коровай.
1   2   3   4   5   6   7   8

Падобныя:

Ад імя фундатара выдання Беларускага грамадскага аб’яднання \"Адпачынак у вёсцы\" выказваем удзячнасць Іванаўскаму раённаму І Мотальскаму сельскаму выканаўчым iconСацыяльна-эканамічнае развіццё сельскіх тэрыторый на падставе традыцый І культурнай спадчыны
Рэалізуецца дзякуючы фінансавай падтрымцы Еўрапейскага Саюза І фонда “Еўразія”, прынялі ўдзел прадстаўнікі мясцовых органаў улады...

Ад імя фундатара выдання Беларускага грамадскага аб’яднання \"Адпачынак у вёсцы\" выказваем удзячнасць Іванаўскаму раённаму І Мотальскаму сельскаму выканаўчым iconСтатут Грамадскага аб’яднання "Таварыства беларускай мовы імя Францішка Скарыны"
Прыняты ў новай рэдакцыі на пасяджэнні Рэспубліканскай Рады 29 студзеня 2006 года

Ад імя фундатара выдання Беларускага грамадскага аб’яднання \"Адпачынак у вёсцы\" выказваем удзячнасць Іванаўскаму раённаму І Мотальскаму сельскаму выканаўчым iconПалажэнне аб эмблеме Гродзенскага абласнога грамадскага аб'яднання маладых навукоўцаў «віт»
Афіцыйным геральдычным сімвалам Гродзенскага абласнога грамадскага аб'яднання маладых навукоўцау «віт» з'яўляеца эмблема, выкананая...

Ад імя фундатара выдання Беларускага грамадскага аб’яднання \"Адпачынак у вёсцы\" выказваем удзячнасць Іванаўскаму раённаму І Мотальскаму сельскаму выканаўчым iconЗварот Сакратарыята Грамадскага аб'яднання "Таварыства беларускай мовы імя Францішка Скарыны" з нагоды перайменавання вуліц І праспектаў г. Мінска
Вялікай Перамогі без грамадскага абмеркавання кіраўніцтвам краіны прынятае беспрэцэдэнтнае рашэнне аб перайменаванні галоўных магістраляў...

Ад імя фундатара выдання Беларускага грамадскага аб’яднання \"Адпачынак у вёсцы\" выказваем удзячнасць Іванаўскаму раённаму І Мотальскаму сельскаму выканаўчым iconПалажэнне аб архіве Гродзенскага абласнога аб'яднання маладых навукоўцаў "віт"
Дакументы Грамадскага аб'яднання "віт", якія маюць гістарычнае, навуковае, сацыяльнае, эканамічнае І палітычнае значэнне уваходзяць...

Ад імя фундатара выдання Беларускага грамадскага аб’яднання \"Адпачынак у вёсцы\" выказваем удзячнасць Іванаўскаму раённаму І Мотальскаму сельскаму выканаўчым iconРэгістрацыі арганізацыйных
Унесці новы запіс у журнал дзяржаўнай рэгістрацыі арганізацыйных структур аб’яднанняў з прысваеннем рэгістрацыйнага нумара 100 аб...

Ад імя фундатара выдання Беларускага грамадскага аб’яднання \"Адпачынак у вёсцы\" выказваем удзячнасць Іванаўскаму раённаму І Мотальскаму сельскаму выканаўчым iconБюлетэнь Міжнароднай асацыяцыі беларусістаў, 2011, №2 Дарагія сябры! Прапануем Вам чарговы бюлетэнь Грамадскага аб’яднання "Міжнародная асацыяцыя беларусістаў"
Прапануем Вам чарговы бюлетэнь Грамадскага аб’яднання “Міжнародная асацыяцыя беларусістаў”

Ад імя фундатара выдання Беларускага грамадскага аб’яднання \"Адпачынак у вёсцы\" выказваем удзячнасць Іванаўскаму раённаму І Мотальскаму сельскаму выканаўчым iconГрамадскага аб’яднання "Таварыства беларускай мовы імя Францішка Скарыны" Мінск 2007
Тбм дзейнічае ў адпаведнасці з Канстытуцыяй Рэспублікі Беларусь, Законам Рэспублікі Беларусь “Аб грамадскіх аб’яднаннях”, Законам...

Ад імя фундатара выдання Беларускага грамадскага аб’яднання \"Адпачынак у вёсцы\" выказваем удзячнасць Іванаўскаму раённаму І Мотальскаму сельскаму выканаўчым iconСклад арганізацыйнага камітэта
Цэнтральнага камітэта грамадскага аб’яднання ”Беларускі рэспубліканскі саюз моладзі“

Ад імя фундатара выдання Беларускага грамадскага аб’яднання \"Адпачынак у вёсцы\" выказваем удзячнасць Іванаўскаму раённаму І Мотальскаму сельскаму выканаўчым iconС т а т у т рэспубліканскага грамадскага аб'яднання «таварыства беларускай школы»
Змяненні І дапаўненні ў Статут зарэгістраваны Міністэрствам юстыцыі Рэспублікі Беларусь 17 кастрычніка 2003 года

Размесціце кнопку на сваім сайце:
be.convdocs.org


База данных защищена авторским правом ©be.convdocs.org 2012
звярнуцца да адміністрацыі
be.convdocs.org
Галоўная старонка